DVD Reviews
Reviews
Cradle Of Filth is een metalband die al een geruime tijd meedraait. Zanger Dani Filth is de enige constante factor in de van oorsprong Britse band. Hun laatste release was Darkly, Darkly, Venus Aversa. Om daar om voort te borduren, komt het zestal met Evermore Darkly. Een EP waarbij een DVD is toegevoegd, die uitkomt via Peaceville Records.
Het draait bij een EP natuurlijk om de CD. Deze telt tien tracks. Twee tracks zijn nieuw, ‘Transmission From Hell’ (slechts een intro) en ‘Thank Your Lucky Stars’ (snel en hard, zoals Cradle Of Filth hoort te zijn). De andere zijn of demo-versies, of nieuwe mixen. Waar ‘Lilith Immaculate’ in een langere versie op de plaat verschijnt, is het ‘Summer Dying Fast’ dat de show steelt. Een geheel orkestrale versie laat Cradle Of Filth afstand nemen van hun extreme metal. Op deze manier kunnen ze zelfs het Concertgebouw aan. Een absolute ‘not’ is er ook voor de versie van ‘Forgive Me Father’. Trance en Cradle Of Filth? Fout, met hoofdletters.
De DVD bevat drie onderdelen. De video voor ‘Lilith Immaculate’, de documentaire ‘You Can’t Polish A Turd, But You Can Roll It In Glitter’ (amusant, en een leuke kijk achter de schermen) en de opnames van het optreden op Graspop afgelopen zomer. Tijdens dat optreden toonde de band zich van zijn goede kant. Waar Dani Filth soms moeite had met de hoge screams, maakte de muzikanten het goed door de nummers strak te spelen. Qua muziek werd er veel teruggegrepen naar de vroege jaren. Albums als Dusk..And Her Embrace, Vempire en Cruelty And The Beast worden meerdere malen aangedaan. Hoogtepunten zijn dan ook ‘Ebony Dressed For Sunset’, ‘Heaven Torn Assunder’ en afsluiter ‘From The Cradle To Enslave’. Opvallend is ook de vrouw achter het keyboard. Geen Sarah Jezebel Diva. Deze vrouwelijke toetsenist doet ook de vrouwelijk vocalen. Zij staat haar mannetje!
Het is wel duidelijk dat ze de Belgische guitarist geen microfoon moeten geven. Toen zanger Dani Filth dat deed, wist hij zich geen raad met hoe zijn landgenoten toe te spreken.
Evermore Darkly is leuk voor de fans. Die zullen smullen van de DVD, en bij vlagen van de CD. Wil je Cradle Of Filth beter leren kennen, koop dan Dusk…And Her Embrace of nog ouder werk.
Twintig jaar geleden was het de doorbraak van Nirvana. Nevermind. Het album dat via Geffen op de markt kwam, geldt nu nog steeds als een topalbum. Wie kent de voorkant van de zwemmende naakte baby nu niet? Vanwege de twintigste verjaardag van Nevermind wordt het nu opnieuw uitgebracht. Iets luxer dan toen.
Nevermind komt nu als deluxe en superdeluxe versie op de markt. De deluxe versie is een dubbel-cd waarop Nevermind is aangevuld met de B-sides, en disc met extra opnames. De superdeluxe versie telt naast de twee discs die de deluxe versie ook kent, ook nog een disc met de originele mix, een disc met het concert in de Paramount-studio’s, en een DVD met datzelfde optreden in HD. Het enige officiële beeldmateriaal van Nirvana in HD. Daarbij komt de superdeluxe uitvoering in een mooi vormgegeven hoes en boek.
De liefhebber zal bij deze versie zijn vingers aflikken. De b-sides, waarmee Nevermind is aangevuld, zijn afkomstig van de singles. Nirvana heeft in die tijd veel nummers opgenomen die nooit officieel op plaat zijn verschenen.
Vooral de opnames in de Paramount studio’s zijn bijzonder. De enige beelden in HD laten een show van Nirvana zien waarop Kurt Cobain goed bij stem is. Opvallend genoeg, maar waar Nirvana tevens ook bekend om stond, worden niet alle singles van die tijd aangedaan. ‘Come As You Are’ en ‘In Bloom’ ontbreken in de set waar ‘Rape Me’ op dat moment als splinternieuw beschouwd kon worden. Met dat nummer wordt de toegift begonnen. Tevens spelen ze daar ‘Territorial Pissings’ en ‘Endless, Nameless’. Een waardig einde om je instrumenten bij te slopen. In dit geval belijft het drumstel heel en moet alleen Cobain’s gitaar het ontgelden. Hilarisch is om te zien hoe bassist Kirst Novoselic probeert te tennissen met de gitaar van Kurt als bal, maar deze op zijn hoofd krijgt. Na enkele pogingen lukt het. Dave Grohl, op dat moment een broekie in de band, was toen nog zuinig op zijn drumkit.
De superdeluxe heruitgave van Nevermind is een ware must voor de liefhebber van Nirvana. Fans van het eerste uur zullen genieten bij het zien en horen van al het materiaal. Iemand die twijfelt, kan beter de deluxeversie kopen, want het is wel een prijzig geheel.
Noorwegen exporteert drie muzikale stromingen op grote schaal. Jazz, metal en noise. De heren achter Killl hebben de drie samengevoegd tot een hallucinerende mix van metal, noise en dus ook jazz. De band is live vastgelegd en dat komt uit op CD/DVD: Killl.
Bij sommige mensen zal deze vorm van muzikale kunst angst opwekken. Is het niet door de muziek, is het wel door de show. Patronen, kleuren, lichten, alles om de kijker (en bezoeker) door een ware droom te laten gaan. Zie de elf nummers als een cursus ‘how to produce noise live on stage voor gevorderden’.
De kracht van Killl zit in de herhalende ritmes en de even krachtige als onverwachte breaks. Killl voert je mee op een reis door digitale gegevens, telefoonnetwerken en de jungle. Alles passeert, alles past. Tenminste, als je er oog voor hebt. Er zullen genoeg mensen zijn die dit geen vijf minuten volhouden. De luxueuze uitgave zal dan ook vooral worden verkocht aan de fans.
Mensen die hier niet van houden zullen het beschouwen als een muzikale versie van een haperende stoomtrein die net iets te snel de berg af dendert. Alle overige zullen deze noise meets metal and jazz op Killl erg kunnen waarderen.
Het was enkele jaren geleden een enorme verrassing. De broers Cavalera waren herenigd. Cavalera Conspiracy zorgde dat het hart van de ooit zo geroemde Sepultura-machine weer samen was. Bij het nieuwe album van de band, Blunt Force Trauma, zit een DVD. Daarop is de show te zien die ze gaven in 2008 in Belfort, Frankrijk.
Het concert bestaat deels uit nummers van het debuutalbum van Cavalera Conspiracy, Inflikted. Daarbij is er ook ruimschoots aandacht voor het oude werk van Sepultura. De gehele Max-periode komt aan bod. Ook het nevenproject Nailbomb wordt met ‘Wasting Away’ aangedaan.
Max Cavalera is duidelijk in vorm. Samen met zijn broer Igor zorgt hij voor menig hoogtepunt in de show. De nummers van Cavalera Conspiracy sluiten meer aan bij Sepultura dan bij Soulfly. Dat zal de echte metalfanaat goed toen. Toch is er ook hier ruimte om te experimenteren.
Toch zijn het de Sepultura-nummers die de harten doen versnellen bij deze DVD. Blunt Force Trauma bevat vele hoogtepunten uit dat tijdperk. Van ‘Troops Of Doom’ tot aan ‘Roots Bloody Roots’. Dat Mark Rizzo, ooit Ill Niño, Andreas Kisser waardig kan vervangen, blijkt hier ook.
Blunt Force Trauma is dan ook een goede weergave van Cavalera Conspiracy. De band gaat door waar Sepultura ooit uiteen ging. Een geluk dat de broers Igor en Max elkaar weer hebben gevonden.
De laatste jaren is Mastodon steeds toegankelijker geworden. De band scoorde met Crack The Skye hoog bij de vele muziekcritici. Het viertal ging vervolgens op tournee. Gedurende die tour speelde Mastodon Crack The Skye integraal, aangevuld met enkele andere toppers van hun voorgaande albums. Het concert in Chicago staat nu op DVD/CD.
Live At The Aragon is een weergave die goed laat zien hoe de band is gegroeid. Mastodon is inmiddels een grote naam in metalland. In een hoog tempo begint de band aan de nummers van Crack The Skye. Het viertal wordt ondersteund op het podium door een toetsenist, die ook actief was op het album. De registratie van het concert in Chicago is zowel qua geluid als qua beeld goed.
Tijdens ‘Crack The Skye’ zingt zanger/bassist Troy Sanders de partijen van Neurosis-frontman Scott Kelly. De man die elk album van Mastodon voor één nummer aanwezig is, komt niet op het podium. Dat doet niets af aan de show.
Nadat de band alle zeven nummers van Crack The Skye goed ten gehore heeft gebracht, speelt de band nog een vijftal vroegere nummers. Via ‘Circle Of Cysquatch’, afkomstig van Blood Mountain, komt de band bij ‘Aqua Dementia’ van Leviathan. Nadat ze een tweetal nummers van Remission hebben gespeeld, komt de band met een verrassende afsluiter, ‘The Bit’. Dat is een cover van The Melvins.
Live At The Aragon is een must voor de fans van Mastodon. Mensen die nog geen kennis hebben gemaakt kunnen Live At The Aragon aangrijpen om kennis te maken met de technisch vaardige band.
De eer was aan Bulgarije. Op het Sonisphere festival waren de Big Four present. Metallica, Slayer, Megadeth en Anthrax worden gezien aan de vier grootste trash-metalbands. Sonisphere bracht ze voor het eerst enkele malen samen. De dag in Bulgarije is gefilmd. Het was zo uniek, dat het zelfs live in een flink aantal bioscopen over de gehele wereld te volgen was. Dit gebeuren is nu ook op 2 DVD’s.
Live in Sofia opent met de show van Anthrax. De band speelde overduidelijk overdag. Het publiek genoot nog van de zon, en van Anthrax. De band trad aan met Joey Belladonna terug op de bühne. De frontman nam het stokje weer over van John Bush. Scott Ian, het enige lid vanaf het eerste uur, zorgt altijd dat het publiek wel vermaakt wordt. Met zijn band geeft hij een energieke show weg, waarbij alleen Belladonna niet altijd even goed te verstaan is als de muziek niet klinkt.
De band speelt set van tien nummers. Daarbij spelen ze hun versie van Joe Jackson’s ‘Got The Time’ ook. Tevens spelen ze na ‘Indians’ een ode aan de toen net overleden Ronnie James Dio door ‘Heaven And Hell’ te spelen.
Vervolgens was het de beurt aan Megadeth. De band rondom Dave Mustaine heeft met de tijd meer vijanden dan vrienden gemaakt. Toch is het een van de grootste bands qua trashmetal. Dave Mustaine, die uit Metallica werd getrapt voordat het eerste album van Metallica uitkwam, leidt de band naar hoog niveau. Terwijl de regen inmiddels uit de hemel kwam, speelde het viertal een strakke set van elf nummers. De band wilde altijd beter zijn dan Metallica. Hoewel Megadeth toch enorm gegroeid is, kwam de band nooit bij het hoogte van Metallica aan.
Een band die dat wel deed, maar gewoonweg te hard was voor de mainstream, is Slayer. Deze grootheden, waarbij de originele line-up sinds de laatste jaren weer te bewonderen is, openen met twee nummers van hun recentere albums. ‘World Painted Blood’, van het gelijknamige album en ‘Jihad’ van Christ Illusion, maakten het publiek slechts los. Vanaf ‘War Ensemble’ is er geen houden meer aan. De menigte laat niet merken dat het stemgeluid toch minder is geworden. Tom Araya is niet meer de brulboei die hij was. Dat weet hij, en daarom laat hij het tegenwoordig ook vaak aan het publiek over. Hoogtepunten zijn toch wel de klassiekers zoals het wat rustigere ‘Seasons In The Abyss’. Dat gaat Araya ook goed af. De uithalen in ‘Angel Of Death’ haalt hij niet meer. Toch blijven de songs geweldig, mede door het unieke en strakke gitaarspel van Hanneman en King.
Dan is het de beurt aan Metallica. De grootste van de vier en een van de grootste bands ter wereld. De band verkoopt nog steeds de stadions stuk voor stuk uit. De rillingen van het publiek voel je al als ‘The Extacy of Gold’ uit The Good, The Bad and The Ugly weerklinkt. Die opener is de traditionele opener van de band. Het viertal opent met klassieker ‘Creeping Death’. Daar pak je het publiek wel mee. Doordat de avond al daar is en het weer droog is, is het beeld ook een stuk helderder.
Duidelijk is dat Metallica goed in zijn element zit. De band, tevens afsluiter van het festival, speelt de langste set van de vier. De heren nemen je mee langs een tal van hoogtepunten. ‘Welcome Home (Sanitarium)’, ‘One’, ‘Sad But True’ en niet te vergeten ‘Nothing Else Matters’ worden gespeeld. Het recentere werk wordt vertegenwoordigd door onder andere ‘All Nightmare Long’.
Toch is het meest opvallende, en unieke, aan deze DVD de uitvoering van Diamond Head’s ‘Am I Evil?’. Dit nummer speelt Metallica al sinds de begindagen. Ook in de tijd dat Dave Mustaine nog in de band zat. Deze gelegenheid is zo bijzonder dat de band de Big Four viert, door de andere muzikanten op het podium te vragen. Anthrax, Megadeth en Slayer worden allemaal vertegenwoordigd op het podium. En dus ook Dave Mustaine. Drummer Lars Ulrich komt zelfs achter zijn drumkit vandaan om Mustaine een knuffel te geven.
Wat een beeld is dit. James Hetfield, Dave Mustaine en Scott Ian naast elkaar. Dave Lombardo en Lars Ulrich met de twee andere drummers achter de drums. Joey Belladonna neemt ook een deel van de vocalen voor zich, net als Dave Mustaine. Een historisch beeld in metalwereld.
Metallica blijft daarna nog even in de oude sferen om het festival te eindigen met ‘Hit The Lights’ en ‘Seek And Destroy’ van hun debuut Kill ‘em All.
De Big Four Live In Sofia is uniek materiaal. Als je de bonusversie hebt, krijg je alle optredens ook nog op vijf CD’s erbij. De bands laten zien dat ze nog lang niet uitgeteld zijn. Het mooie is, dat er wordt gesproken over een wereldwijde tournee van deze vier samen. Zou die er komen? Zo niet, dan hebben we deze DVD!
De DVD is een remake van de al lang uitverkochte VHS Live Intrusion van Slayer. De legendarische metalband is in 1995 op film vastgelegd te Arizona. De show in Mesa laat Slayer op zijn best zien. De fans kenden de opnames al. Ook op bijvoorbeeld Youtube zijn beelden te zien van deze opnames van het viertal.
Als je het vergelijkt met Slayer dezer dagen, dan valt het op dat Tom Araya erg goed bij stem is en dat Kerry King wat kilootjes lichter is. Achter de drumkit zit op dat moment niet de fameuze Dave Lombardo. Paul Bostaph is dan de drummer. Hoewel zijn drumwerk ook erg goed is, is het niet Dave Lombardo.
Van de vijftien nummers komen er vijf van Divine Interventions. Dat album, uit 1994, was toen het meest recente. Deze tour was ook om dit album te promoten. Toch spelen de heren ook nog vele klassiekers. Zo openen ze met ‘Raining Blood’ van Reign In Blood. Als afsluiter gebruiken ze ‘Chemical Warfare’, afkomstig van de Haunting The Chapel EP.
Voor fans is deze DVD smullen. Live Intrusion heeft echter ook nog een mooi verrassingselement. Slayer was toen nog dikke maatjes met Machine Head. Die band was toen pas aan het front gekomen met hun overweldigend debuut Burn My Eyes. Machine Head mocht met Slayer mee op tournee en dat resulteerde in de legendarische beelden waarop Robb Flynn, zanger/gitarist van Machine Head, samen met de heren van Slayer de klassieker van Venom ‘Witching Hour’ ten gehore brengen. Als je aan het eind van het nummer goed oplet, dan zie je ook dat niet Paul Bostaph achter de drums zit, maar Chris Kontos, de drummer van Machine Head.
Het is mooi dat Live Intrusion dan eindelijk, vijftien jaar na de VHS, op DVD te verkrijgen is. Slayer op zijn best is haast niet te evenaren.
In de jaren ’90 waren zee en begrip, de heren van Life Of Agony. De energieke hardcore band uit New York met de opvallende frontman Keith Caputo stal menig hart. Hun album River Runs Red is nog steeds een van de betere albums die ooit op het fameuze label Roadrunner Records is verschenen.
Dat was toen. Inmiddels is de band na een split weer bij elkaar. Sinds 2003 touren de heren er weer flink op los. Hoewel ze de afgelopen jaren veel in Nederland zijn geweest, hebben de vier onlangs nog een speciale show hier gegeven. Dit concert, waarbij White Room Reviews aanwezig was (zie review), was één van de drie waar het hele album River Runs Red integraal werd gespeeld. Ook Brussel kreeg deze eer. Dat concert staat nu op een CD/DVD. Dit unieke materiaal is via I Scream Records beschikbaar over de hele wereld.
Op de DVD zie je Life Of Agony op zijn best. De kleine Keith Caputo is groots bij stem. Zijn unieke stem is nog steeds ongeëvenaard. Gitarist Joey Z. en bassist Alan Roberts spelen hun partijen nog net zo energiek als bijna 20 jaar geleden. Dat ze ouder zijn geworden is nergens te zien. Vanaf opener ‘This Time’ zit de sfeer er gelijk al goed in. Wat typerend is voor de LoA-concerten is, is dat het publiek altijd de band bijna overstemd. De gevoelige songs worden altijd uit volle borst meegezongen. Dat hebben de producenten van deze uitgave ook niet uit het oog verloren. Bij de klassieker ‘Underground’ hoor je het publiek bij de openingszin ‘If You Don’t Walk With Me… I Will Walk Alone’ net zo hard als Keith Caputo zelf.
Het leuke van deze opnames, en de concerten, was dat de fans eindelijk ‘Words & Music’ en ‘The Stain Remains’ live ten gehore kregen. Vooral naar die laatste snapte de fans enorm.
Nadat de nummers gespeeld zijn, inclusief de tussenstukken ‘Monday’, ‘Thursday’ en ’Friday’, komen ook nog enkele sterke nummers van hun andere albums aan bod. Van Ugly wordt ‘Other Side Of The River’ gespeeld. Het enige nummer van Soul Searching Sun, waarop drummer Sal Ambruscato niet te horen was, is ‘Weeds’. Ook van het na de reünie uitgebrachte Broken Valley komt nog één nummer, ‘Love To Let You Down’.
Met deze registratie, zowel op de DVD als op CD, komt Life Of Agony zijn fans aardig tegemoet. De band speelt op zijn best en biedt het beste album van de band, River Runs Red, live uit. De Ancienne Belgique mag trots zijn dat Life Of Agony hun zaal gebruikte voor deze grootse registratie.
De Amerikaanse metalband Chimaira timmert al een geruime tijd aan de weg. Vooral live hebben ze een enorme reputatie opgebouwd. De shows van het zestal staan garant voor explosiviteit, zowel bij de fans als bij de band zelf. Die energie zit ook in hun nummers. Hun stijl wordt ook wel omschreven als de New Wave Of American Heavy Metal, als verwijzing naar de New Wave Of British Heavy Metal met onder andere Saxon.
Chimaira komt nu met een luxe boxset, waarin 2 DVD’s zitten en een CD. Op de CD staat het concert dat ook op de tweede DVD staat. Op de eerste DVD kun je een ruime documentaire zien rondom de band. In deze documentaire zie je het opnameproces van The Infection en het touren erna. Hierbij kom je ook leuke beelden tegen van de festivals.
De tweede DVD is echt Chimaira. Op deze DVD van Coming Alive zie je de band op zijn band tijdens een show voor Kerstmis. De band speelt veel werk van de recentere albums. Toch worden de oude albums, die de band deden doorbreken, niet overgeslagen. De strakke registratie van het concert omvat bijvoorbeeld ook een blokje met nummers van alleen Pass Out Of Existence (2001) en The Impossibility Of Reason (2003).
Chimaira is een band die bijna elke festivalganger wel heeft gezien. Ikzelf herinner me een hele strakke en energieke show, waarbij het publiek volledig uit zijn dak ging. Dat is ook precies wat je op Coming Alive kan zien. Het publiek reageert uitzinnig bij de nummers. Hoogtepunten zijn dan ook niet specifiek te noemen, omdat alles gewoon heel goed is. De band is duidelijk op zijn best vastgelegd. In ‘Pure Hatred’ vinden de fans van het eerste uur ook hun vreugde.
Coming Alive is een ontzettend goede weergave van Chimaira. Deze strakke metal wordt in een strakke registratie tot kunst verheven. Ga dat zien.
Porcupine Tree hoeft geen introductie meer. De band rondom Steve Wilson heeft zijn sporen al verdient. Ze zouden tekort worden gedaan als ik dat wel zou doen. De band speelde zijn succesvolle album Fear Of A Blank Planet integraal in de 013, te Tilburg. Gedurende deze shows, want het waren twee avonden, speelden ze ook nog vele nummers van andere albums. Het resultaat: een prachtige DVD, Anesthesize.
De DVD is opgenomen gedurende twee dagen. Op de reguliere DVD staat één show. De restanten zijn op de bonus-editie te vinden. Anesthesize is een ware must voor de liefhebber van progressieve rock. De DVD laat zien wat Porcupine Tree is: een kwalitatief hoogstaande band die Pink Floyd mengt met stevige rock. Porcupine Tree is op hun best te zien.
Het viertal wordt live ondersteund door John Wesley. Hij ondersteund de band live. De complexe songs komen hierdoor nog beter uit de verf. Alles lijkt te kloppen. Dat mag ook wel als je nagaat dat de show opgenomen is in oktober 2008. Meer dan 1,5 jaar heeft het geduurd voordat de band tevreden was met het resultaat. Hun perfectionisme heeft geresulteerd in het feit dat Anesthesize een geweldige DVD is geworden.
Wat opvalt is dat de show begint met het album Fear Of A Blank Planet. Dit album wordt helemaal gespeeld. De nummers komen goed tot hun recht in misschien wel een van de beste concertzalen van Nederland. 013 is uitermate geschikt voor rockende bands waarbij het geluid niet verloren moet gaan. Niet voor niets koos de band de 013 om hun DVD op te gaan nemen.
Porcupine Tree heeft met Anesthesize een mooie DVD met een bijzonder goede audio- en videokwaliteit afgeleverd. De band bewijst eens te meer dat dit progressieve rock ten top is. De Pink Floyd van deze tijd.