Reviews

Dick Brave & The Backbeats
13 uur 8 min geleden
Venial Sin
15 uur 27 min geleden
High On Fire
16 uur 18 min geleden
Huntress
16 uur 38 min geleden
Asaru
1 dag 10 uur geleden
In Mourning
1 dag 11 uur geleden
Collision
4 dagen 8 uur geleden
Cult Of Occult
4 dagen 9 uur geleden
II
Sardonis
4 dagen 9 uur geleden
Jenx
1 week 4 dagen geleden
Kontrust
1 week 5 dagen geleden
Paceshifters
1 week 6 dagen geleden
Zorita
2 weken 1 dag geleden
Zico Chain
2 weken 2 dagen geleden
We Are Augustines
2 weken 2 dagen geleden
Moonspell
2 weken 2 dagen geleden
Garments
2 weken 3 dagen geleden
AtomA
2 weken 3 dagen geleden
16
2 weken 5 dagen geleden
Mutiny On The Bounty
2 weken 6 dagen geleden

 

Het is een opvallend gezelschap met opvallende muziek. Waar je stevige metal verwacht bij het aanschouwen van de heren, komen er vooral liefdevolle ‘80’s hits uit in een smeuïg rockjasje. Daar steken de heren graag de draak met vooroordelen. Daarom een kennismaking met jongens die net zo lief roze dragen en muziek van Milli Vanilli spelen.


Voor hun thuisshow in Bibelot te Dordrecht sprak White Room Reviews met The Hot Stewards. Gezien dit optreden het eerste voor de nieuwe drummer betekende, mocht hij ook aanschuiven bij het interview. Daarnaast was bassist Roger Steward aanwezig. Hij zingt ook nog achtergrondvocalen.
De geschiedenis van The Hot Stewards bestaat niet alleen uit ‘80’s hits. Roger Steward vertelt dat The Hot Stewards zijn begonnen met een EP. Deze schijf telde vier nummers. Slechts één ervan was een cover. Het nummer van Bronski Beat (‘Small Town Boy’) was echter zo’n hit, dat de mensen meer van dat soort nummers wilden. Gezien er meer en langer opgetreden moest worden, kwamen er meer covers bij. Of het nu Wham of Paula Abdul was, de formule sloeg aan.
Sinds er besloten werd om alleen covers te spelen, zijn er twee full-lenghts uitgekomen. ‘Cover Up’ en begin dit jaar ‘Ambassadors Of Love’. Die laatste plaat was tevens ook de laatste plaat van de drummer. Doordat in een bevriende band, Destine, een plekje op de drumkruk vrij kwam, vertrok de drummer van The Hot Stewards naar Destine. Een vervanger werd gevonden in Maurits de Vries. Hij was druk in vele bands, maar vergaarde voor het grote publiek toch meer bekendheid door zijn rol in Rock Nation, een soort Idols om een rockband te creëren. Maurits is zodoende getransformeerd tot Ritchie Steward.
Repeteren is geen probleem voor de in Den Bosch wonende slagwerker. Voor deze reeks optredens had het vijftal slechts twee maal gerepeteerd. Gezien dat The Hot Stewards met grote regelmaat op de bühne staan, hoeven ze ook niet zo vaak het repetitiehok in te duiken. Als je op het podium staat met elkaar, oefenen ze natuurlijk ook samen.
Ritchie Steward had voor de show last van zenuwen. Echter, dit waren geen zenuwen die de prestaties zouden neerhalen. Integendeel. Het was een gezonde spanning. Hij wilde graag zijn debuut op het podium voor The Hot Stewards maken.
Ritchie Steward heeft nog heel wat voor de boeg. Roger Steward vertelt hoe de band voor een show naar Albanië gaat. In dat soort landen maken ze aparte taferelen mee. Zo is de band in Polen met publiek en al door het podium gezakt. Deze beelden schijnen nog rond te gaan op Youtube. Tevens hebben de heren samen met Kaiser Chiefs na een gezamenlijk optreden op een festival nog ergens een hotelkamer verbouwd.
Als het nieuwe jaar begint, neemt de band eerst even pauze. Dan zwerven ze uit over de wereld om te genieten van een welverdiende vakantie. The Hot Stewards kunnen dan ook niet gedurende het hoogseizoen op vakantie. Dan speelt de band weer op vele festivals. Tegen die tijd is de kans groot dat er een nieuwe plaat vol opzwepende en verrassende nummers is.
Niet veel later die avond zou Ritchie Steward als eerste op het podium verschijnen, waarna The Hot Stewards, openend met ‘Relight My Fire’, een spetterende show weg zouden zetten. Mocht je meer willen weten over deze gezellige band: www.thehotstewards.com

  • Sign in with Twitter