Ruim van te voren was de show al uitverkocht. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Mastodon wist met hun laatste release, The Hunter, wederom te verrassen. Tel daarbij op dat Red Fang als voorprogramma ook veel bezoekers nieuwsgierig maakte en men kan begrijpen dat de 013 Tilburg, ondanks het winterse weer, tot de nok toe gevuld was.

Waar normaal gesproken het voorprogramma vaak de reden is om later van huis te gaan of om in de foyer bij de bar te blijven hangen, was het in het geval van Red Fang heel anders. Murder The Mountains is het album wat het Amerikaanse viertal afgelopen jaar via Relapse Records de wereld in slingerde. Dit sloeg in als een muzikale bom. De mix van sludge, stoner en de nodige hoeveelheden bier is bij Red Fang mooi gedoseerd.

De heren hadden er veel zin in. In de strakke show werd het publiek al snel op ‘Hank is Dead’ getrakteerd. Dit nummer is pas nog voorzien van een hilarische videoclip. Live knalde de nummers flink door de speakers van de 013. Menig hoofd begon te headbangen. Red Fang had een sterke set waarbij er muzikaal gezien veel variatie in zat. Het merendeel van de toeschouwers kon zich goed vinden in de set van het kwartet. Als je dan met (via Youtube) bekende nummers als ‘Wires’ en ‘Prehistoric Dog’ kunt afsluiten, dan weet je dat er genoeg mensen je naam onthouden. De sterke set van Red Fang werd gevolgd door een stormloop bij de merch van de band. Tal van bezoekers kochten een van de twee CD’s of LP’s.

Het duurde niet lang of het viertal van Mastodon verscheen op de bühne. Met de cover van The Hunter als backdrop begonnen ze aan een set die bij elke bezoeker voor eeuwig in zijn geheugen gegrift zal staan. Na de openers van de meest recente plaat (‘Dry Bone Valley’ en ‘Black Tongue’) ging de band terug naar Blood Mountain. ‘Crystal Skull’ bracht al meer mensen in beweging. De menigte ging pas echt los bij ‘Megalodon’. Het nummer van Leviathan toverde het laagste gedeelte van de zaal om in een stevige pitt.
Mastodon had er duidelijk zin in. Toch merkte je dat de nummers van The Hunter nog vers waren. Veel mensen vonden ze erg goed, maar wisten niet precies wat ze ermee aan moesten. Mastodon heeft dan elk album ook weten te verrassen met een andere koersrichting. Nummers waarbij de menigte echt uitzinnig werd waren vooral uit tijden van Remission en Leviathan. Het afsluitende blok van drie nummers bestond dan ook echt uit drie knallers. Met  ‘Iron Tusk’, ‘March Of The Fire Ants’ en ‘Blood And Thunder’ had de band een sterk einde van een sterke show in handen.
Toch was dit nog niet helemaal het einde. Na ‘Blood And Thunder’ verdween de band van het podium. Zanger/bassist Troy Sanders kwam alleen terug en zette ‘Creature Lives’ van The Hunter in. Dit Pink Floyd-psychedelisch stuk bracht de zaal in verroering. Zeker toen de heren van Red Fang gebroederlijk het podium betraden waarbij zij als soort van koor fungeerde. De heren zelf vonden het prachtig. Net als de bezoekers. Waar een metalband meestal met een snoeiharde kraker afsluit, zorgde Mastodon dat iedereen rustig de kou kon gaan opzoeken met de unieke beelden van Mastodon en Red Fang op een podium op hun netvlies.