
Het is 30 januari 1972. In het Noord-Ierse Derry werden veertien jongeren doodgeschoten door paratroopers van het Britse leger. De jongens demonstreerden terwijl het was verboden. De problemen tussen de protestanten en de katholieken, onder leiding van de IRA, zijn algemeen bekend. Onschuldig en ongewapend waren de jongens. Een mooi leven hadden ze nog voor de boeg.De dienaars uit het leger vonden zich in het recht staan om deze jongeren op deze manier aan te pakken. Dood. De militairen werden niet schuldig geacht door de rechtbank. Een drama was gebeurd. Toch zou deze ‘Bloedige Zondag’ nooit worden vergeten.
Een Ierse band, met ook Engels bloed in zich, voelde zich gegrepen door het incident. Niet frontman Bono, die tijdens het schrijven op huwelijksreis was in Jamaica, was het die het schreef. David Evans was gefrustreerd en schreef een deel van de lyrics bij een loopje dat hij had verzonnen op de gitaar. David Evans kennen we allemaal veel beter onder zijn artiestennaam, The Edge.
Het nummer ‘Sunday Bloody Sunday’ zou de wereld raken. Het protestlied van U2 kreeg veel airplay en velen wisten ineens weer goed wat er die bewuste dag in Derry was gebeurd. U2 groeide. ‘Sunday Bloody Sunday’ was afkomstig van het album War. Dit album zorgde dat U2 zijn onschuldige imago dat ze hadden opgebouwd deed verdwijnen.
War is niet alleen goed om ‘Sunday Bloody Sunday’. Buiten dit nummer kent ook iedereen ‘New Year’s Day’. Dit nummer, eerst bedoeld als liefdesliedje, kreeg echter een politieke lading. Het nummer verwijst namelijk ook naar de solidariteitsbeweging van Lech Walesa in Polen. De meest geladen zin is echter in de latere versies weggelaten.
War gaf U2 die positie die het graag wilde innemen. De band kon zich nu profileren met alle goede inzet voor de wereld. Niet voor niets staan de mensen van Amnesty International voor hun concerten om leden te werven. U2 vergaarde namelijk veel sympathie met deze instelling.
Een opvallend gegeven op deze plaat, die in 1983 op de markt kwam, is dat er een nummer is waarop The Edge en bassist Adam Clayton van instrument wisselden. In ‘40’ zijn de rollen een keer omgedraaid.
Waar was U2 met hun imago als War er niets was geweest? Hoe zou men dan naar deze band kijken? War is een statement naar de wereld. Een statement waar U2 ongetwijfeld heel trots op zal zijn.