Het was 1990. De grunge was officieel geboren. Eind jaren tachtig was deze nieuwe stroming in de rock bekend geworden door bands als Soundgarden, Nirvana en Alice in Chains. Drugs stonden ook centraal. Dat zorgde ook voor de dood van Andrew Wood, zanger van Mother Love Bone. Zijn dood is tragisch, maar heeft ook iets moois opgeleverd: Temple of the Dog.

Toenmalig Soundgarden zanger Chris Cornell besloot samen met de overgebleven leden van MLB een album te maken. Jeff Ament en Stone Gossard zijn aan de slag gegaan met deze man. Andere musici kwamen er ook bij. Uiteindelijk voegden Matt Cameron (Soundgarden, later Pearl Jam), Mike McCready (Pearl Jam) en de nog onbekende Eddie Vedder zich bij deze supergroep.
Het resultaat mag niet ontbreken in je platenkast. Het titelloze album was een eerbetoon om ‘U’ tegen te zeggen. Pakkende, emotionele rocknummers die makkelijk te verteren waren. Hoewel de critici positief waren, bleef het allemaal toch redelijk onopgemerkt.
Toen in 1992 de band Pearl Jam (met Eddie Vedder op zang) doorbrak, kwam ook de single Hunger Strike. Deze single van het project is daarna grijsgedraaid bij inzamelingsacties. Het werd een klassieker waarvan veel mensen niet wisten hoe de band heette. Temple of de Dog bestond echter al niet meer. De leden van Soundgarden en Pearl Jam hadden hun eigen band.