Boisson Divine

Leestijd: 2 minuten

Het bonte gezelschap van Boisson Divine weet al ruim twee decennia wat het is een om feestje te bouwen. Die feestjes worden wel steevast gehouden in de sferen van de Gascognische sferen. Die oud-Franse regio wordt met trots opgedragen. Ongetwijfeld zal dat op de nieuwe plaat ook gebeuren. Eretatge is die nieuwe release van Boisson Divine. Dat album verschijnt via Verycords.

De band is opgericht in 2005 maar geldt niet als een groep die releases overdadig over de wereld uitstort. Misschien dat daarom frontman Baptiste Labenne ook Moisson Livine in het leven heeft geroepen. Boisson Divine bracht voor Eretatge drie langspelers uit. Daarvan is La Halha uit 2020 de meest recente.

Boisson Divine is geldt dus als een bont gezelschap. De band telt zes leden. Naast de geijkte instrumenten van de metal geldt dat er ook een flink scala aan andere instrumenten bespeeld kunnen worden door de leden. Zangeres Agathe Tiné bespeelt bijvoorbeeld ook de fluit en klarinet. Dat heeft natuurlijk invloed op de sound.

Eretatge

De acht tracks die Boisson Divine op Eretatge voorschotelt duren samen een kleine vijftig minuten. Afsluiter ‘Lo Pont Deu Diable’ geldt daarvan als de langste. Die song gaat namelijk over de twaalf minuten heen. ‘Ira Dei Cadit’, waarbij het laatste deel een akoestisch intermezzo, of outro, is, en ‘Princi Negue’ gaan daarbij ook nog over de zeven minuten heen. Uptempo feestnummers als opener ‘Lo Palestrion’ en ‘Vailets’ halen de vier minuten daarentegen niet. Die tracks onderstrepen wel het gevoel van Middeleeuws feestvieren in het kwadraat. Het is daar alsof Eluveitie, Flogging Molly en Korpiklaani samen in het zuidwesten van Frankrijk zijn neergestreken en zich ondergedompeld hebben in de regionale folklore.

‘La Hailaira’ is niet de langste track, maar daar gaan alle registers wel op fenomenale wijze open. Boisson Divine start rustig, bouwt de song op een pompende metal die in de solo ergens ook nog aan Children Of Bodom doet denken, en eindigt sferisch en episch. Daarbij is de combinatie van de stemmen een belangrijke troef. Afsluiter ‘Lo Pont Due Diable’ laat dat ook horen, maar dan neemt de band er veel meer tijd voor. Dit is bijna een voorstelling an sich, indrukwekkend.

Eretatge is een langspeler geworden waar Boisson Divine het feestje van de Gascognische sferen wederom flink enthousiast viert. Zelf hen die geen weet van die regio, de taal of hun verhalen heeft, zal in beweging komen. Wie zo’n plaat wegzet, bewijst dat taal geen barrière hoeft te zijn. Dit is een folk metal feest voor iedereen.