White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Asphodèle – Jours Pâles

Een naam voor een band vinden, is vaak best lastig. Er kan daardoor ook verwarring ontstaan. Deze review gaat dan ook om de dit jaar opgerichte band Asphodèle en niet om al eerder opgerichte maar inmiddels stille Asphodèle. Waar die laatst genoemde zich richtte op progressieve metal, betreft het hier een groep die zich met al hun hebben en houden stort op de post-black metal. Via Les Acteurs De L’Ombre Productions verscheen onlangs hun eerste release, de langspeler Jours Pâles.

Asphodèle is een band in dit nieuwe tijdperk van de black metal welke zich onderscheidt door de vocalen. De combinatie van de dromerige vrouwelijke vocalen van Audrey Sylvain en de rauwe, mannelijke vocalen van Spellbound. In ‘De Breves Étreintes Nocturnus’ is het dan ook alsof Der Weg Einer Freiheit met Alizee speelt. Verrassend genoeg pakt dit nog goed uit ook. Door deze zet, heeft Asphodèle iets dromerigs in zich. Op deze manier maakt de band de black metal zelfs toegankelijk voor hen die niet in het zwart zijn.

Titeltrack ‘Jours Pâles’ lijkt ook samples te bevatten, waardoor de sound ook ineens iets filmisch krijgt. De wederom betoverende vocalen van Audrey trekken de sound hier ook naar een andere dimensie. Die sound had misschien wel iets meer aangezet mogen worden. De gitaren klinken soms in verhouding tot de vocalen wat ver weg. Anderzijds geeft dat ook weer een mooi obscuur karakter aan het geluid mee. Dat obscure weet Asphodèle ook zelf te creëren middels haast spookachtige riffs, zoals bij de start van ‘Nitide’.

In een tijd dat de post-black metal steeds populairder wordt en dat het lastig is om onderscheidend te zijn, heeft het Franse Asphodèle met hun inrichting binnen het landschap van de post-black metal een geniale zet gedaan. Misschien laat Asphodèle op Jours Pâles wel horen nog een stap verder te zijn dan de post-black metal.

4 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel