White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Cunts – Cunts

Cunts. Hier en daar ook gespeld als C*nts om de mensheid niet direct te veel bloot te stellen aan het vrouwelijke geslacht. Die punkband bevat Michael Crain. Waar die al bekend was Retox heeft hij inmiddels ook gave dingen gedaan met Dead Cross, waar ook Dave Lombardo en Mike Patton in zitten. Cunts is echter een vijftal dat op geheel eigen wijze de punk naar zich toe trekt. Via Ipecac Records komt de band met de langspeler Cunts.

Om een beeld te krijgen van Cunts moet even in gedachte worden genomen dat het vijftal de schijf opent met ‘Ass To Grind’. Ongezouten punk met een boodschap die er niet om liegt. De punk van Cunts moet niet worden verward met de punk van de jaren ’70 en ’80, maar met die van de hardcore. ‘Seagulls’ laat dat goed horen. Furieus wordt het nummer gestart om vervolgens met verschillende tempowisselingen alle verschillende omgevingen aan gort te slaan. Punk ten voeten uit.

Van de dertien tracks op Cunts is er één niet van Cunts zelf. Precies halverwege de tracklist staat ‘Goin’ Out West’. Dat nummer, welke volgt op het trippende en lichtelijke prettig geflipte ‘Cholos On PCP’, is natuurlijk van Tom Waits. Met zijn iets minder dan vier minuten is dit wel de één na langste track op deze schijf. De vocalen van Matt Cronk doen deels wel denken aan Tom Waits, maar het nummer is vooral geen één-op-één kopie van het origineel. Het is nog rauwer, waardoor de handtekening van Cunts goed hoorbaar is. Toch is het ook een mooie ode aan Tom Waits zelf.

Cunts mag misschien voor sommige mensen controversieel zijn vanwege de naam, de band zal vooral de boeken in gaan om de muziek. Hun punk is veelzijdig ingericht en kan zelfs mensen van buiten de punk erg bekoren. Let wel, het is geen plaat voor mietjes.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel