White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Dada’s Troost – De Staat Van Het Avondland

Wie de plaat onder ogen krijgt, zal al snel vermoeden dat het hier een punkband betreft die het liefst tegen de gevestigde orde aanschopt, het liefst dan ook zo hard mogelijk. Toch klopt dat niet helemaal. Waar De Staat Van Het Avondland dan voor staat, valt pas te begrijpen als deze langspeler van Dada’s Troost in zijn geheel aan het oor is onderworpen.

Dada’s Troost opent met ‘Nero’s Twaalfde Volgens Marcus’. De eerste tonen doen denken aan ‘Mary The Icecube’, terwijl daarna hints van ‘John The Fisherman’ in ‘De Wraak Van kurt Cobain’ de overhand nemen, terwijl in ‘Henri’ men meer door Sailing The Seas Of Cheese vaart. Men zal begrijpen – en schaam je diep als je dat tot op heden nog niet doet – dat Dada’s Troost muziek maakt in het straatje van de geniale gekken van Primus. Dat betekent avant-garde rock met invloeden van de metal en de funk, terwijl de teksten in hun gelaagdheid veel stekender zijn dan men in eerste opzicht zou denken. Tel daarbij dat Dada’s Troost ook die funkende, eigenzinnige en bovenal leidende baslijnen heeft als in Primus en het moge duidelijk zijn dat Dada’s Troost de troefkaart in handen heeft waar velen zich niet aan durven te wagen.

In het totaal staan op De Staat Van Het Avondland negen nummers. Een half uur vergt het van het leven om alles te horen, een half uur dat vaker in het leven zal terugkomen. Wie durft het nu aan om middels Nederlandse teksten – teksten waarvan men vanuit mag gaan dat ruim achttien miljoen mensen zouden moeten kunnen begrijpen – de maatschappij op een haast ludieke manier een spiegel voor te houden? ‘2034 (Maakbare Maatschappij’, wat met zijn ruim zes minuten veruit de langste track op De Staat Van Het Avondland is, bevat niet alleen muzikaal een strakke climax, tekstueel raken de woorden de luisteraar misschien nog meer.

‘Jammer Maar Helaas’ staat nog voor de meest punkliefhebbende kant van Dada’s Troost en ‘Simon Smit’ geldt als ultieme funk waar waarbij men zomaar een bepaalde regio in Nederland, of eigenlijk vissersdorp, op de hak zou kunnen nemen. ‘Simon Smit’ is daarom ook exemplarisch voor het gedachtegoed waar Dada’s Troost voor staat: weg met die onnozele, incompetente gladjakkers die overal te zien zijn. En terecht. Alleen daarom Dada’s Troost op handen dragen.

Er bestaan helaas mensen op deze aardkloot die niet snappen dat sommige zaken echt geniaal zijn. Primus is er daar één van. Dada’s Troost kan aan het Nederlandse equivalent daarvan gezien worden. De Staat Van Het Avondland is als een ruwe diamant: ongepolijst uniek. Daarom is het zaak dat Dada’s Troost niet geslepen wordt tot iets wat schittert maar ook is als al die anderen.

A swan (Cygnus olor) with mouth open at Chapel Bridge in Lucerne, Switzerland (Kapellbrücke) in Lucerne, Switzerland
40 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Thema door Anders Norén