White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Defiled – Infinite Regress

Japan is het land van de reizende zon, van sushi en samoerai, maar ook van muziek. Hoewel de muziek uit Japan niet altijd tot in de Europese woonkamers doordringt, zijn er genoeg bands actief op de eilandengroep ten oosten van Azië. Defiled is een band met veel ervaring. Sinds hun start in 1992 heeft de band laten horen dat hun old school death metal simpelweg heerlijk beukt. Hoewel gitarist Yusuke Samita nog het enige lid van de originele bezetting is, is de groep nog steeds actief. Via Season Of Mist komt het viertal met Infinite Regress.

Op deze langspeler, welke de zesde langspeler van deze band is, is voor het eerst bassist Takachika Nakajima te horen. Met hem in de gelederen heeft Defiled veertien tracks voor de metalhead in petto. Daarvan zijn ‘Intro’ en ‘Outro’ precies wat de titels doen vermoeden. Twaalf tracks resten dan. ‘Divide And Conquer’ laat gelijk horen dat Defiled de old school death metal nog steeds in de vingers heeft. De Japanners klinken zo furieus als men bij dit genre mag verwachten. Daarbij geldt ook dat de sound niet te wollig is, waardoor het een typische death metal sound met zich meebrengt.

De kracht van Defiled zit hem, naast het adoreren van death metal in zijn puurste vorm, in het niet op een eenzijdige manier omgaan met de nummers. ‘Tragedy’, een van de langere tracks op Infinite Regress, laat horen dat de band de tempowisselingen ook soepel in de muziek verwerkt. ‘Masses In Chaos’ is daarentegen het bewijs dat men ook op hoog tempo er in kan beuken zonder concessies te doen aan wat dan ook.

Defiled hoefde deze plaat niet meer te maken om te bewijzen dat ze met hun ervaring een puike death metal plaat kunnen maken. Dat staat buiten kijf. Infinite Regress mag dat misschien niet direct een hele verrassing zijn, het is wel een schijf die van begin tot eind boeit met waar die voor bedoeld is. Death metal en geen andere zaken. En dat is klasse.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén