White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

L’ACÉPHALE – L’Acéphale

L’Acéphale
L’Acéphale
Release datum: 19-04-1019

Na 10 jaar tijd komt L’Acéphale terug met een nieuwe full-lenght album. Het begon als een soloproject van Set Sothis Nox La dat uitgegroeid is tot een band. De naam van de band heeft een diepere betekenis. Acephale staat namelijk voor een geheimvennootschap en een Franse krant die is opgericht door Georges Bataille. Hij heeft dit net voor de 2e wereldoorlog opgericht. Hiermee wilde hij dat de mens meer terugging naar een spiritualiteit die meer in overeenstemming was met de traditie “a spirit of the body and not a Christ god”. Bataille was zelf erg onder de indruk van Nietzsche maar verwierp specifiek het fascisme. Hierdoor zijn de bandleden van Portland, Oregon door geïnspireerd geraakt. Acephale is Frans voor hoofdloos. Het album is in 6 jaar tijd tot stand gekomen. In die 6 jaar hebben ze een album samengesteld van 7 nummers die goed zijn voor 74 minuten muziek.

L’Acéphale begint met een opmerkelijk nummer ”Sovereignty (Dieu – Die Sonne stirbt – Sovereignty)”. Elk stukje heeft zijn eigen gedicht. Zo begint het met Dieu met een gedicht geschreven in het Frans door Georges Bataille. Daarna word het vervolgt door 2 andere gedichten in het Duits en Engels. Nadat we knallende opening hebben gekregen gaat het album over in het tweede nummer ”In Gloria in Excelsis Mihi”. Het nummer wordt door een vrouw gezongen en is akoestisch. Er is niet heel veel verandering in het nummer en er wordt grotendeels tekst herhaald maar het neemt je wel mee in een bepaalde sfeer. ” Runenberg” de sfeer die ze hier creëren voert je af naar hun blackmetal roots. Oorspronkelijk is het geschreven in 2005/2006. Iets totaal anders op deze plaat is het nummer ”Hark! The Battlecry Is Ringing’‘. Dit omdat het een totale andere sfeer creëert en er een samenspel is met diverse vocalen.

De nummers worden afgewisseld tussen rustig en keiharde black metal. Dat blijkt als we aankomen bij het volgende nummer op L’Acéphale . Het is een vrij chaotisch nummer maar zeker afwissend en anders dan dat we tot nu toe hebben gehoord. Halverwege komt in het nummer is er een breakdown. Deze breakdown doet zich mysterieus voor. Na het akoestische wordt er een Duits gedicht uitgesproken. En zo rustig aan gaat het nummer door tot dat het stopt. Het einde van het vorige nummer neemt ons direct mee in het nummer ”Sleep”. Weer een aparte opening voor een nummer. Je hoort de hele tijd getik die rustig aan wordt overspoeld met zware gitaren. Tot slot het laatste nummer ”Winternacht” dat maar liefst 19:15 minuten duurt. In het nummer word je overspoeld met diversiteit. Hierdoor is het afwisseld en vat het de hele plaat samen.

L’Acéphale is een album waarin je veel diversiteit in terug vindt. Dit omdat ze niet alleen black metal in hebben verwerkt maar ook rustige akoestische stukken. Het heeft ze 6 jaar gekost om met een nieuwe plaat voor de dag te komen. Doordat ze er zolang mee bezig zijn geweest is het album tot in de puntjes verzorgt. Je moet bij dit album niet alleen concentreren op de riffs maar op het geheel. Het is geen album waar je direct in komt, maar de sfeer die ze hebben gecreëerd op dit album sleurt je echt mee. L’Acéphale is aan de lange kant maar door de diversiteit valt het niet echt op. Ze hebben niet alleen diversiteit in riffs maar ook met verschillende vocalisten. Het album is op een manier opgenomen dat het die old school black metal vibe heeft maar ook van deze tijd klinkt. L’Acéphale is terug!

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Realisatie: Rick van Geel