White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Life Of Agony – The Sound Of scars

1993. Het jaar waarin de uit New York afkomstige band Life Of Agony hun blend van metal, hardcore en rock op de wereld losliet. River Runs Red was direct een klassieker die in elke collectie prijkt. Sindsdien is er veel veranderd: de band ging uiteen en kwam terug, Keith werd Mina en Sal was zo nu en dan afwezig in de line-up. Inmiddels is Life Of Agony toe aan zijn tweede langspeler sinds de transformatie van Mina Caputo. Rondom The Sound Of Scars, welke uitkomt via Napalm Records, hangt een sfeer die in tijden niet meer voelbaar is geweest bij deze band.

De eerste tellen van The Sound Of Scars bewijzen direct waarom. The Sound Of Scars gaat verder in het concept waarin ook River Runs Red was gegoten. De filmische tussenstukken (‘Prelude’, ‘Then’, ‘Now’ en ‘When’) doen denken aan de intermezzo’s op de klassieker. Dat schept gelijk sfeer en verbindt de nummers. ‘Scars’ hakt er daardoor gelijk in. Mina Caputo blijft een stem behouden die uit duizenden herkenbaar is. De uithalen in ‘Lay Down’ laten horen dat het nog steeds dik in orde zit met die strot.

The Sound Of Scars, welke de opvolger is van het in 2017 uitgekomen A Place Where There’s No More Pain, is geproduceerd door Sylvia Massy. Zij is onder andere bekend van haar werk voor Tool en System Of A Down. Gitarist Joey Z. ondersteunde haar hierbij. De schijf is van een master voorzien door Howard Weinberg, die zijn sporen heeft verdiend met werk voor bijvoorbeeld Nirvana en Soundgarden. De typische heavy sound met toch een toegankelijk karakter is zo mooi uitgewerkt.

‘Empty Hole’ en ‘Eliminate’ bevatten riffs die nog doen denken toen Life Of Agony de hardcore nog meer omarmde. De tempowisselingen in deze nummers onderstrepen dat, evenals de backing vocalen. Daarbij moeten ook de complimenten worden uitgebracht aan Veronice Bellino, die de drumstokken van Sal Ambruscato heeft overgenomen. ‘My Way Out’ drijft op een groove die terug doet denken aan gouden tijden van deze band. Eigenlijk vormen de veertien tracks op The Sound Of Scars samen een geheel die zowel het ruige begin als de rockende kant van de band perfect samen laten komen.

Waarschijnlijk heeft geen plaat van Life Of Agony zoveel toenadering gezocht tot River Runs Red. Misschien is het ook wel de beste plaats sinds River Runs Red van deze Amerikaanse band.

1 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Thema door Anders Norén