White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Lola MArsh – Someday Tomorrow Maybe

Soms loopt een carrière net wat anders dan men vooraf zou verwachten. Dat geldt bijvoorbeeld voor de Israëlische indierockers van Lola Marsh. De band brak in 2014 door en speelde onder andere op het toonaangevende Primavera Sound Festival in Barcelona. De debuutplaat zou pas drie jaar later uitkomen. Inmiddels heeft de band haar tweede langspeler uit. Via Universal is Someday Tomorrow Maybe verschenen.

De sound van Lola Marsh maakt direct duidelijk waarom deze band er bij een groot publiek zo makkelijk in gaat. Het duo, want dat gaat er achter Lola Marsh schuil, heeft de frisse rock in de vingers met een klein rafelig randje, terwijl het stemgeluid van Yael Shoshana Cohen regelmatig doet denken aan Lana Del Rey toen zij nog onbevangen in de wereld van de muziek acteerde. Dat valt in opener ‘Echoes’ op. Als Gil Landau, de andere helft mee gaat doen op vocaal gebied, en de basis alleen door een akoestische gitaar wordt gelegd, blijkt dat Lola Marsh ook op een bijna Simon & Garfunkel-achtige manier de luisteraar kan inpakken.

Someday Tomorrow Maybe is een plaat geworden die iets meer dan veertig minuten duurt. In die tijd komen er twaalf tracks voorbij. Geen daarvan is erg lang van aard. De laatste twee tracks zijn daarentegen wel erg kort. ‘In The Morning’, welke meer een dromerige passage lijkt, duurt maar iets meer dan anderhalve minuut. Afsluiter ‘Where Are You Tonight’ is een beetje een trippy afsluiting van deze plaat. Het stemgeluid van Cohen zorgt ervoor dat men ondanks deze korte tijdspanne wel helemaal in het nummer wordt gezogen.

Lola Marsh laat op Someday Tomorrow Maybe horen waarom zij wereldwijd al zo’n indruk heeft gemaakt. Deze indierock heeft een eigenzinnig karakter. Juist dat zorgt ervoor dat men naar dit duo kan blijven luisteren.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén