White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

NOCTURNALIA – III: Winter

De winter komt er bijna aan en dat kunnen we net zo goed vieren met het album III: Winter. Nocturnalia uit het hoge noorden maakt een zeer interessante mix tussen classic rock en folk. Ze scheppen al enige tijd een unieke sfeer en compositie. Het is zeker kenmerkend. Ze maken er echt iets unieks van. Het album bestaat uit acht nummers die variëren van korte nummers tot nummers over de zeven minuten. Dit splinternieuwe album III: Winter komt de 8e uit via The Sign Records.

Met ”The Calling” gaat III: Winter van start. Een nummer waarover veel te zeggen valt. Het heeft scherpe riffs maar ook afwisseling voor gitaar solo’s en stukken waarin er rustig op de achtergrond wordt gezongen. Er gebeurt in ieder geval genoeg. Bij ”Spell Of The Night” kom je meer in een wat donkere rock thema terecht. Het klinkt niet op alle punten origineel maar het is een lekker nummer. Voor de rest gebeurt er niet extreem veel. Bij het derde nummer komen we weer wat anders tegen. De vocalen zijn een stukje hoger en het komt wat vrolijker over. Over de wat simpele riffs hoor je regelmatig wat solo’s. Ondertussen stuiten we aan op een akoestische folk spel waar meer de folk kant van de band ophoog komt. Het nummer heet ”Come Alive”. Het is een erg subtiel akoestisch nummer, dat later word afgewisseld door wat heavy gitaren.

Met een verrassende eerste helft komen we aan bij ”Forsaken”. Het begint meteen met een heerlijk tempo. Lekker snel en krachtig. Daarna blijft het in die duister donkere sfeer die ze hebben. Door de combinatie van de instrumenten en de teksten en de bijzondere sfeer word je er echt in meegezogen. Tot nu toe hoor je elk nummer wel weer iets nieuws voorbij komen. Van rustige akoestische stukken tot meer heavy stukken. ”Winter hymn” klinkt nog wat duisterder dan voorgaande composities. Het is zwaar en misschien net iets te moeilijk te verteren. Na een intro hoor je de wind op de achtergrond en een hele duidelijk stem die alles overneemt. Ondersteund door nog wat meer stemmen. Daarna vervolgd de zware materie weer. Bij acht nummers komt III: Winter aan een einde. Met ”The Son” knallen ze nog één keer een nummer erdoorheen die weer op zijn eigen manier uniek is.

Deze plaat was zeker een verassing. Het is afwisselend, het heeft sfeer en originaliteit. Hier en daar is het wat somber maar de sfeer past ook echt bij de winter. De vocalen worden ondersteund door verschillende instrumenten. Ook digitaal gebeurt er van alles om dit in een mooi geheel te krijgen. De stem van de zanger is ook merkwaardig. Het valt echt op en hij kan ook flink wat kracht erachter zetten. De bas op het album zorgt soms voor een wat onheilspellend geluid maar ook krachtig. Alles is erg goed afgesteld. Mijn conclusie is dus ook dat III: Winter een toegankelijk album is en voor iedereen wel wat leuks bij zit. Maar vooral voor folk en rock liefhebbers zou dit in de smaak moeten vallen.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel