White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Orso – Paninoteca

Als een plaat begint met ‘Sloppy Joe’, dan is het niet gek dat de luisteraar direct associaties maakt met eten. Als vervolgens de schijf uit de verpakking wordt geschoven en er een doorsnede van een rode uit te zien is, wordt die honger alleen maar sterker. Orso verwacht eigenlijk dat de honger die komt opzetten, honger naar muziek is. Via Czar Of Crickets komt dit vijftal met Paninoteca.

Om Orso goed te kunnen begrijpen, moet even in acht worden genomen dat deze vijf heren acteren zonder zanger en met de aanwezigheid van drie gitaristen. Het is dan ook niet gek dat hun muziek in de hoek van Cult Of Luna, ISIS, Neurosis en Russian Circles te vinden is. ‘Sloppy Joe’ laat dat gelijk horen. Het nummer, dat net als de gelijknamige hamburger erg smakelijk is, geeft goed weer dat de invloeden vooral uit de metal afkomstig zijn. De bombastische aanzet die soms wordt gedaan, maar het gebeuren alleen maar intenser.

De tien nummers op Paninoteca duren samen bijna vierenzeventig minuten. Met andere woorden: de cd staat vol van voor tot achter. Naast het feit dat de muziek ook echt tot het eind boeit, moet ook gezegd worden dat Orso een meesterlijke zet heeft gedaan door Kurt Ballou, in Nederland onder andere bekend door zijn werk voor John Coffey, de plaat te laten mixen en de mastering aan Magnus Lindberg van Cult Of Luna over te laten. Die laatste was overigens geen onbekende van Orso. Hij heeft zich ook ingelaten met hun vorige plaat. In dat opzicht is de puzzel die Orso legt er één die aan alle kanten klopt.

Het genre van de post-metal is niet voor iedereen weggelegd. Toch is het verstandig ook voor hen die het genre meestal vermijden Paninoteca te luisteren. Orso laat perfect horen waarom de post-metal zo betoverend kant zijn. Topplaat.

17 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Realisatie: Rick van Geel