White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Saint Vitus – Saint Vitus

Verwarrend. Dat is iets wat de oplettende muziekliefhebbers zal denken. De die-hard fan zal zijn wenkbrauwen ook fronzen. Deze release had hij toch al in zijn bezit? De doomlegendes van Saint Vitus komen met de langspeler Saint Vitus. En ja, hun plaat uit 1984 heet toch ook Saint Vitus?

Nadere bestudering van deze via Season Of Mist te verschijnen release leert dat deze plaat los staat van de release van destijds. Dit is gewoon een nieuwe langspeler die viert dat Saint Vitus weer een studioplaat heeft gemaakt. De meest recente studioplaat komt immers uit 2012, om de periode van studiorust daarvoor maar even weg te laten. Saint Vitus is nu echt terug. Met Dave Chandler en Scott Reagers als leden die ook in de jaren ’80 ook al in de band zaten en nieuwkomers Henry Vazquez en Pat Bruders, welke beide ook hun sporen in de muziek al lang en breed verdiend hebben, gaat Saint Vitus er duidelijk weer vol tegenaan.

Deze nieuwe schijf telt negen nummers die samen goed zijn voor iets meer dan veertig minuten aan intense doom. Dat is nog steeds wat de klok slaat. Opener ‘Remains’ maakt dat direct duidelijk. Wie nog twijfelde, kan die twijfels direct wegnemen. Het daarop volgende ‘A Prelude To..’ is een fenomenaal stukje donkere bas gecombineerd met diepe teksten. Daarbij is het ook de opmaat voor ‘Bloodshed’. Daarin laat Saint Vitus horen dat hun doom niet heilig is. Het tempo wordt hier opgevoerd, waardoor deze openlijke flirt met de heavy metal doet denken dat oude Black Sabbath tijden herleven.

Om te ervaren waarom Saint Vitus na al die jaren nog steeds still going strong is, kan ’12 Years In The Tomb’ als voorbeeld worden gebruikt. Deze track is namelijk exemplarisch voor waar Saint Vitus voor staat. De doom is pakkend, de band durft in het instrumentale tussenstuk er een versnelling in te gooien om zo de bridge een verrassende wending te geven, de gitaar is duidelijk één partij, waardoor tijdens de solo de basriffs nog duidelijker naar voren komen en de vocalen van Scott Reagers zijn altijd raak. Het oogt misschien heel simpel, maar daar ligt ook de kracht. Die ietwat matte productie is een zege voor het genre en geeft direct ook een tijdloos karakter aan Saint Vitus.

Tsja, een plaat die al leek te bestaan maar toch een andere bleek. Saint Vitus. Na zeven jaar is het genieten met deze langspeler van Dave Chandler en zijn kompanen. Dat die schijf dan een titel heeft die niet handig is, doet er dan ook niet meer toe. Na bijna veertig jaar in het vak rockt Saint Vitus nog steeds!

Latest posts by Ralf W. (see all)

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Thema door Anders Norén