White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

TEMPLE OF DREAD – Blood Craving Mantras

Voor vandaag komen we aan bij de Duitse Temple Of Dread met hun nieuwe materiaal Blood Craving Mantras. Ze begonnen in 2017 als een incomplete band maar in 2018 waren ze eindelijk compleet. Dit album hebben ze met zijn drieën gedaan waarvan Markus Bünnemeyer gitaar en bas heeft gedaan. Er staan acht nummers op die je meenemen de Old School Deathmetal wereld in. Bij elkaar zorgen deze acht nummers voor 33 minuten aan materiaal. Dit nieuwe deathmetal albumpje komt de 30e uit via Testimony Records.

Je wordt het album onheilspellend ingeleid met de instrumentale intro 8:16 AM. De spanning die wordt opgebouwd in dit nummer stoomt je op een goede atmosferische manier klaar voor de rest. Na deze intro komen we aan bij ”Suffocate The Fire”. Een vrij snel en duidelijk nummer. Je hoort wel veel invloeden van andere Old School Death Metal bands zoals Death, Obituary, Benediction en Pestilence. Natuurlijk hoor je er nog veel meer in terug. Alsnog moet ik dan toegeven dat de mannen van Temple Of Dread een goede smaak hebben. Tot nu toe hoor je nog niet heel veel van hun eigen geluid terug op dit album. ”Question Of Honour” is een nummer dat er goed eruit komt en net iets meer eruit komt dan de rest op de eerste helft van Blood Craving Mantras.

Op de tweede helft stuiten we aan op ”Now You Will Die”. Net zoals voorgaande nummers blijft het beetje in het standaard deathmetal rijtje. De riffs beginnen op een gegeven moment wat in elkaar te lopen doordat er niet heel veel afwisseling is binnen alle nummers. Het zesde nummer ”Straying The Battlefields” opent lekker bombastisch en ook lekker agressief. Hierna gaan de nummers weer meer verder zoals eerst en vallen ze een beetje weg doordat het niet erg opvallend is. Blood Craving Mantras komt tot een einde met het nummer ”Cottage In The Backyard”. Het is een nummer dat er net weer wat beter uit komt dan de rest. Laten we het erop houden dat de helft van de nummers wat beter vielen en de andere wat minder in mijn ogen.

Het album kan erg recht toe recht aan zijn op sommige momenten. Ondanks er een grote nadruk ligt op andere OSDM-bands die je overduidelijk erin hoort, hoor je ook hier en daar wat meer hun eigen sound en variatie. Wel blijft het allemaal redelijk op het standaard pad van straight to the point. De kwaliteit van het album is zeker een pluspunt. De vocalen zijn goed opgenomen en gaan mooi boven de gitaren uit. De drums vallen genoeg op, maar de bas heeft wel eens de neiging dat hij bijna niet meer te horen is. Er zitten zeker hoogtepunten op het album maar heel origineel is het niet allemaal. In mijn ogen was het alsnog een prima plaat die goed voor de dag komt. Dit was Temple of Dread met Blood Craving Mantras.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Thema door Anders Norén