Reviews

Aborted (BE)
1 dag 20 uur geleden
Slaegt (DK)
2 dagen 4 uur geleden
Silver P (IT)
2 dagen 21 uur geleden
Maurice van Hoek (NL)
2 dagen 21 uur geleden
Baroeg Open Air (NL)
3 dagen 48 min geleden
MaYaN (INT)
3 dagen 3 uur geleden
Therapy?
3 dagen 18 uur geleden
Joe Bonamassa (USA)
3 dagen 20 uur geleden
Krisiun (BR)
4 dagen 21 uur geleden
Deicide (USA)
5 dagen 21 uur geleden
Albert Marshall (IT)
1 week 2 dagen geleden
Chalice (BE)
1 week 2 dagen geleden
Everlast (USA)
1 week 3 dagen geleden
Cripple Black Phoenix (UK)
1 week 3 dagen geleden
Pale Waves (UK)
1 week 4 dagen geleden
Brant Bjork (USA)
1 week 4 dagen geleden
Circles (AUS)
2 weken 3 dagen geleden
Tantara
2 weken 4 dagen geleden
Pig Destroyer (USA)
2 weken 5 dagen geleden
KIN
Mogwai (UK)
2 weken 6 dagen geleden
Schollenpop (NL)
3 weken 4 dagen geleden
Dee Snider (USA)
4 weken 3 uur geleden
Foscor (ES)
4 weken 1 dag geleden
Man With A Mission (JPN)
4 weken 3 dagen geleden
Crawl (SWE)
4 weken 4 dagen geleden
Doro (DE)
4 weken 5 dagen geleden
Black Tusk (USA)
4 weken 6 dagen geleden
Misery Index (USA)/ Origin (USA)/ Broken Hope (USA)
5 weken 2 uur geleden
Deadly Alliance (NL)
5 weken 6 dagen geleden
Knut Reiersrud (NO)
5 weken 6 dagen geleden

Net als bij het bereiden van maaltijden kunnen bij muziek diverse ingrediënten bij elkaar gegooid worden, waarbij de uitkomst flauw en smakeloos kan zijn of zalig en smakend naar meer. Dat laatste is zeker het geval als uitkomst van de samenwerking van een viertal muzikanten die hun sporen in de muziekwereld al verdiend hebben. Het gaat hier om Hagen Grohe (the Joe Perry Project), Marco Wriedt (Axxis), Andrew Lauer (Paul Gilbert) en Alex Landenburg (Rhapsody). Het eerste contact stamt uit 2008 maar pas twee jaar later werd een begin gemaakt met het schrijven van nummers tijdens een lange jamsessie. Het resultaat heeft even op zich laten wachten, maar 21 Octayne komt op 25 september dan toch met hun album '2.0'. Het enthousiasme waarmee de heren met elkaar zijn gaan spelen, is goed vastgelegd tijdens de opnames. De band bruist en bulkt van de energie.

"Devil in Disguise" neemt de luisteraar bij de hand en na een paar minuten nestelt het nummer zich in je hoofd. "Take me Back" doet min of meer hetzelfde; de zanglijnen zijn boeiend. Het stemgeluid van Hagen Grohe is glashelder. Net zo helder is de productie van het album. Zeg maar gerust kristalhelder, sprankelend en open. "When you Go" heeft ook weer een hoge herkenbaarheidsfactor. Tijdens "Love's Just a Hearbreak Away" zit een fijne dynamiek; rustige passages worden afgewisseld met hardrock en 'n groots refrein. Dat de mannen kunnen spelen, moge duidelijk zijn. Dat alleen is niet voldoende. Gelukkig draait de band mooie composities in mekaar. Het bandgeluid wordt grotendeels bepaald door de zang van Grohe, maar de interessante gitaarlijnen en drumpartijen maken van '2.0' gewoon een heel goed album. "Tale of a Broken Child' duurt tien minuten en heeft licht-progressieve invloeden. Het geheel weet van begin tot eind te boeien. 21 Octayne maakt klasse hardrock met zowel hardere als iets rustigere nummers. Binnen het genre vind ik dit zeker een aanrader!

Adreswijziging

Let op: het adres van de redactie is veranderd. Check hiervoor 'contact', onderaan deze site. 

Like us on Facebook

Wij zoeken jou!

Wij zijn op zoek naar enthousiaste muziekliefhebbers om ons team te versterken. Mail ons voor verdere informatie.

  • Sign in with Twitter

Zoek

Doorzoek White Room Reviews advanced