Reviews

Epica (NL)
7 uur 9 min geleden
Hillsphere (NL)
1 dag 10 uur geleden
Florian Grey (DE)
1 dag 12 uur geleden
Bombino (NER)
1 dag 15 uur geleden
Sick n' Beautiful (IT)
1 dag 17 uur geleden
Chelsea Grin (USA)
2 dagen 5 uur geleden
Crossfire (FR)
2 dagen 12 uur geleden
Vox System (BE)
2 dagen 13 uur geleden
Vera Jonas (HUN)
2 dagen 14 uur geleden
Powerwolf (DE)
2 dagen 14 uur geleden
Lich King (USA)
5 dagen 4 uur geleden
Sahon (KOR)
1 week 7 uur geleden
DevilDriver (USA)
1 week 1 dag geleden
Hyrgal (FR)
1 week 1 dag geleden
Unkh (NL)
1 week 2 dagen geleden
Cold Snap (HRV)
1 week 4 dagen geleden
Dead Cross (USA)
2 weken 4 dagen geleden
The Night Flight Orchestra (SWE)
2 weken 4 dagen geleden
Madball (USA)
2 weken 4 dagen geleden
Immortal (NO)
2 weken 6 dagen geleden
Mother Bass (NL)
2 weken 6 dagen geleden
Otzeki (UK)
2 weken 6 dagen geleden
Paradise Lost (UK)
2 weken 6 dagen geleden
Cayne (IT)
2 weken 6 dagen geleden
Helge Iberg (NO)
2 weken 6 dagen geleden
Marduk (S)
3 weken 17 uur geleden
Street Dogs (USA)
3 weken 1 dag geleden
Khemmis (USA)
3 weken 4 dagen geleden
Bekken & Gjems (NO)
3 weken 4 dagen geleden
Kornstad + Kork (NO)
3 weken 4 dagen geleden

De sociale media zijn tegenwoordig meer dan een medium om te laten weten dat je zojuist een scheet hem gelaten op de wc of in een te zatte bui een te gênante foto hebt gedeeld. De sociale media zorgen ook dat muzikaal talent elkaar bijeen brengt. Dat geldt ook voor Tamara Woestenburg en de producer Kramer, welke bekend is van onder ander zijn werk voor Pulp Fiction. Het resultaat is het album The Colony, welke via Sonic Rendezvous verschijnt.
Waar Tamara Woestenburg goed in is, is dromerige liedjes maken. Hierbij laat de invloed van grootse singer-songwriters als Bob Dylan en Daman Albarn blijken. Daarnaast komt de invloed van trippende acts als Massive Attack, qua gevoel, naar boven. Dat blijkt in het intense, zwoele ‘Take Me’. De dame presenteert hier mooie akoestische muziek met het gevoel van de grootheden van de triphop. De vocale effecten zorgen ervoor dat de sfeer nog sterker wordt weggezet. ‘To Say Farewell To A Stranger’ is daarin meer een kabbelende song in de lijn van Bob Dylan die met Tom Petty aan het jammen is geraakt.
De tien nummers op The Colony zijn duidelijk niet gemaakt voor de ADHD-er in de maatschappij. Of misschien wel. De muziek is ten aller tijden, in verschillende settingen, rustig te noemen. ‘Nocturne’ lijkt goddelijke rustig, terwijl afsluiter ‘Top Of The World’ juist op een Radiohead-achtige wijze rustig te noemen is.
Misschien is het de dromerige Tamara Woestenburg te doen geweest om de varianten op rustig aan het oor te laten verschijnen. Hierdoor heeft de dame een mooie plaat gemaakt die elke noot de rust zelve is, zonder dat The Colony een album is geworden waarbij de eentonigheid zegeviert. De kunst van het creatieve in de ultieme zoektocht naar rust. 

Adreswijziging

Let op: het adres van de redactie is veranderd. Check hiervoor 'contact', onderaan deze site. 

Like us on Facebook

Wij zoeken jou!

Wij zijn op zoek naar enthousiaste muziekliefhebbers om ons team te versterken. Mail ons voor verdere informatie.

  • Sign in with Twitter

Zoek

Doorzoek White Room Reviews advanced