Reviews

Crawl (SWE)
17 uur 3 min geleden
Doro (DE)
1 dag 17 uur geleden
Black Tusk (USA)
3 dagen 14 uur geleden
Misery Index (USA)/ Origin (USA)/ Broken Hope (USA)
3 dagen 19 uur geleden
Deadly Alliance (NL)
1 week 3 dagen geleden
Knut Reiersrud (NO)
1 week 3 dagen geleden
Ben Khan (UK)
1 week 3 dagen geleden
Unanimated (SWE)
1 week 3 dagen geleden
Moonspell (PT)
1 week 4 dagen geleden
Death (USA)
1 week 4 dagen geleden
Magical Hearts (DE)
1 week 4 dagen geleden
Daylight Silence (IT)
1 week 4 dagen geleden
Urban Steam (IT)
1 week 4 dagen geleden
TumbleTown (NL)
1 week 4 dagen geleden
Depths Of Kronos (NL)
1 week 4 dagen geleden
Chapter7 (NL)
1 week 4 dagen geleden
Ben Granfelt (FIN)
1 week 5 dagen geleden
Bob Katsionis (GR)
1 week 5 dagen geleden
Cyrcus Flyght (DE)
1 week 5 dagen geleden
Dead Cross (USA)
1 week 5 dagen geleden
Sathanas (USA)
1 week 5 dagen geleden
While She Sleeps (UK)
1 week 5 dagen geleden
Like A Storm (NZL)
1 week 5 dagen geleden
Epica (NL)
1 week 5 dagen geleden
Fields Of Troy (BE)
1 week 6 dagen geleden
Pavillon Rouge (FR)
1 week 6 dagen geleden
Patrick McCallion (UK)
1 week 6 dagen geleden
The Obnoxious (NL)
1 week 6 dagen geleden
Hillsphere (NL)
1 week 6 dagen geleden
Florian Grey (DE)
1 week 6 dagen geleden

Het was even een verrassing. Googelend naar de band moest er eerst een hele selectie wijn passeren. Blijkbaar heeft Pavillon Rouge ook iets met rode wijn te maken. Of dat ook de grote inspirator is van deze Franse band, is maar de vraag. Geheel in eigen beheer kwam de band eerder dit jaar wel met Dynasteïa Klub.
Pavillon Rouge heeft op deze plaat negen nummers geplaatst, die samen iets meer dan drie kwartier aan muziek opleveren. Die muziek is wel genre doorbrekend. Enerzijds heeft de black metal duidelijk zijn sporen nagelaten, terwijl anderzijds ook de dance van invloed is op Pavillon Rouge. Hierdoor ontstaat een sound waarbij de electronische drums een beat genereren welke de basis is voor schelle gitaren en ijzige screams. Geïnspireerd door de Oude Griekse tijd rockt het gezelschap er op los. Opener ‘L’Harmonie Et La Force’ zet gelijk de toon. Hakkend headbangen, of andersom.
Het moeilijke van dit soort albums is dat men meerdere luisterbeurten nodig heeft om het geheel te begrijpen. Dynasteïa Klub klinkt de tweede luisterbeurt als natuurlijker, terwijl een derde luisterbeurt laat zien dat het idee nog niet eens zo gek is. De snelle dance en de furieuze black metal lijken dan ineens niet meer zover uiteen te liggen. Op die manier is het tot aan ‘Ad Augusta’ lekker energiek. ‘Bodhisattva’ komt daarbij ook nog met de invloeden van The Prodigy op de proppen. De verbroedering tussen de black metal en de rave is compleet.
Het is geen album dat voor de mainstream bedoeld is. Dat is duidelijk. Dynasteïa Klub is juist een plaat die voor mensen die grenzen willen verleggen, het onbekende willen omarmen en experimenten niet uit de weg gaan. In dat opzicht is Pavillon Rouge geslaagd. 

Adreswijziging

Let op: het adres van de redactie is veranderd. Check hiervoor 'contact', onderaan deze site. 

Like us on Facebook

Wij zoeken jou!

Wij zijn op zoek naar enthousiaste muziekliefhebbers om ons team te versterken. Mail ons voor verdere informatie.

  • Sign in with Twitter

Zoek

Doorzoek White Room Reviews advanced