Reviews

Aborted (BE)
1 dag 21 uur geleden
Slaegt (DK)
2 dagen 5 uur geleden
Silver P (IT)
2 dagen 22 uur geleden
Maurice van Hoek (NL)
2 dagen 22 uur geleden
Baroeg Open Air (NL)
3 dagen 1 uur geleden
MaYaN (INT)
3 dagen 4 uur geleden
Therapy?
3 dagen 19 uur geleden
Joe Bonamassa (USA)
3 dagen 21 uur geleden
Krisiun (BR)
4 dagen 22 uur geleden
Deicide (USA)
5 dagen 22 uur geleden
Albert Marshall (IT)
1 week 3 dagen geleden
Chalice (BE)
1 week 3 dagen geleden
Everlast (USA)
1 week 3 dagen geleden
Cripple Black Phoenix (UK)
1 week 3 dagen geleden
Pale Waves (UK)
1 week 4 dagen geleden
Brant Bjork (USA)
1 week 5 dagen geleden
Circles (AUS)
2 weken 3 dagen geleden
Tantara
2 weken 4 dagen geleden
Pig Destroyer (USA)
2 weken 5 dagen geleden
KIN
Mogwai (UK)
2 weken 6 dagen geleden
Schollenpop (NL)
3 weken 4 dagen geleden
Dee Snider (USA)
4 weken 4 uur geleden
Foscor (ES)
4 weken 1 dag geleden
Man With A Mission (JPN)
4 weken 3 dagen geleden
Crawl (SWE)
4 weken 4 dagen geleden
Doro (DE)
4 weken 5 dagen geleden
Black Tusk (USA)
4 weken 6 dagen geleden
Misery Index (USA)/ Origin (USA)/ Broken Hope (USA)
5 weken 3 uur geleden
Deadly Alliance (NL)
5 weken 6 dagen geleden
Knut Reiersrud (NO)
5 weken 6 dagen geleden

Dat de geschiedenis invloed heeft op de afwijkende evolutie van Australië zou misschien een factor kunnen zijn waarom veel bands vanuit dat reusachtige land in Oceanië baanbrekend te werk gaan. Misschien is Circles ook een band die in dat straatje past. De progressieve metal van het gezelschap is inmiddels vastgelegd op een nieuwe langspeler. The Last One is uitgekomen via Season Of Mist.
Het goede van Circles is dat ze erg gelijk met gestrekt been ingaan. Het is geen progressieve metal die eerst de luisteraar onderdompelt in een wazig bad van sfeer zonder echt metal aan het water te voegen. Opener ‘Winter’ zet daarom gelijk de toon. Harde metal wordt afgewisseld met progressieve flarden waarbij ook de ruige en cleane vocalen elkaar afwisselen. Hier en daar een geniaal loopje om de echte progfanaten vast te houden, maar ook gedegen songwriting waardoor het geheel wel blijft hangen. Dat geldt ook voor het daarop volgende ‘Breaker’, terwijl ‘The Messenger’ laat horen dat Circles ook op een rustige manier erg boeiend kan zijn. Hierbij doen deze Australiërs ook denken aan Textures, mede doordat de vocalen iets weg hebben van die van Daniel de Jongh.
Waar veel bands in dit genre regelmatig aan komen zetten met tracks die door de lengte niet meer te overzien zijn, is dat iets wat niet voor Circles geldt. ‘Arrival’ en ‘Alone With Ghosts’ benaderen de grens van de zes minuten en zijn daarmee de langste van The Last One. Hierdoor blijft, hoe gek het ook bij dit genre moge klinken, het liedje centraal staan. Hierdoor kan Circles ook metalheads van buiten het genre voor zich winnen.
The Last One zou zomaar eens een album kunnen zijn dat snel in de platencollectie van liefhebbers van onder andere Textures terecht kan komen. Circles bewijst dat Australië een zeer voedzame bodem heeft voor bands die net wat anders zijn, maar toch binnen de kaders van het geijkte passen.  

Adreswijziging

Let op: het adres van de redactie is veranderd. Check hiervoor 'contact', onderaan deze site. 

Like us on Facebook

Wij zoeken jou!

Wij zijn op zoek naar enthousiaste muziekliefhebbers om ons team te versterken. Mail ons voor verdere informatie.

  • Sign in with Twitter

Zoek

Doorzoek White Room Reviews advanced