Reviews

Overdrivers (FR)
9 uur 54 min geleden
Whispering Sons (BE)
12 uur 8 min geleden
Vinyl Floor (DK)
12 uur 27 min geleden
Acrid (NL)
14 uur 24 min geleden
Benighted (FR)
15 uur 27 min geleden
Threshold (UK)/ The Silent Wedding (GR)/ Maxxwell (CH)
16 uur 43 min geleden
Soulfly (USA)
20 uur 2 min geleden
Embers of Oblivion (NL) + Acrid (NL)
2 dagen 10 uur geleden
Paceshifters (NL)
6 dagen 7 uur geleden
Einherjer (NO)
6 dagen 7 uur geleden
Nirnaeth (FR)
6 dagen 8 uur geleden
The Sore Losers (BE)
1 week 13 uur geleden
Summer Storm (FR)
1 week 13 uur geleden
Kadavar (DE)
1 week 15 uur geleden
Delise (NL)
1 week 17 uur geleden
Moonshine Oversight (FR)
1 week 17 uur geleden
Thorium (BE)
1 week 18 uur geleden
Last Of Us (BE)
1 week 1 dag geleden
Møster! (NO)
1 week 3 dagen geleden
Drop Dead (FR)
1 week 3 dagen geleden
Enemy Of The Enemy (FR)
1 week 3 dagen geleden
Genus Ordinis Dei (IT)
1 week 3 dagen geleden
Ottone Pesante (IT)
1 week 3 dagen geleden
Gang (FR)
1 week 4 dagen geleden
Shining (NO)
1 week 5 dagen geleden
Minsk (USA)/ Zatokrev (CH)
1 week 6 dagen geleden
The Joy Formidable (UK)
1 week 6 dagen geleden
Thron (DE)
1 week 6 dagen geleden
Dead End (NL)
2 weken 10 uur geleden
Asbest (CH)
2 weken 11 uur geleden

Wie van de gitaar houdt en in de hoek van de bluesrock aan zijn trekken komt, weet dat het één van de allergrootste van het moment in het genre is: Joe Bonamassa. De zeer begenadigd gitarist en songwriter heeft inmiddels zijn dertiende studioplaat klaar. Via Provogue/Mascot Label Group komt hij met Redemption.
Hoewel Redemption eigen de opvolger is van het in 2016 verschenen Blues Of Desperation, is het bij deze veelvraat niet zo dat hij daartussen niks meer heeft uitgebracht. Naast enkele livereleases waren er namelijk ook nog studioplaten met Black Country Communium, Rock Candy Funk Party en eerder dit jaar nog een fantastische schijf met Beth Hart. Toch heeft Joe Bonamassa ook tijd gehad om te werken aan deze nieuwe soloplaat. Dat dit geen vluggertje voor tussen is, blijkt direct al. Vanaf opener ‘Evil Mama’ is het duidelijk dat niet alleen de bluesrock op het hoogste niveau bespeeld wordt, maar ook dat de productie tot in de nopjes is verzorgd. Dat valt bijvoorbeeld goed op te merken aan de muzikanten om Joe Bonamassa heen. Elke noot lijkt zorgvuldig uitgedacht, perfect in de mix gelegd en dat alles zonder de echte ster in de weg te zitten. ‘Molly O’’ is daar een goed voorbeeld van. Joe Bonamassa schittert daar niet alleen als gitarist, zijn gave voor het schrijven van nummers zorgt ervoor dat de track nog lang na het horen in het hoofd zit.
Dat Joe Bonamassa naast de klassieke bluesrock ook andere invloeden en tempo’s in zijn muziek toelaat, zorgt ervoor dat Redemption heerlijk wegluistert. Titeltrack ‘Redemption’ heeft vleugjes country en in de verte zelfs hardrock in zich, terwijl ‘Self-Inflicted Blues’ laat horen dat de blues zelf ook uitstekend geschikt is voor een ballade. Dat Joe Bonamassa dat allemaal beheerst, is niet nieuw, maar dat wilt niet zeggen dat het niet noemenswaardig is. Dit is immers een van de kwaliteiten waarmee hij de concurrentie het nakijken geeft.
Redemption is niet de plaat die laat horen wat Joe Bonamassa allemaal in zijn mars heeft. Die platen heeft hij al lang geleden gemaakt en moge bij de eigentijdse homo sapiens toch bekend zijn. Joe Bonamassa onderstreept zijn eigen grootheid op deze plaat. Nog meer glans voor deze toch al glansrijke muzikant. Oren zijn hiervoor gemaakt, om dit te mogen horen. Puur genot!  

Adreswijziging

Let op: het adres van de redactie is veranderd. Check hiervoor 'contact', onderaan deze site. 

Festerfest

Like us on Facebook

Wij zoeken jou!

Wij zijn op zoek naar enthousiaste muziekliefhebbers om ons team te versterken. Mail ons voor verdere informatie.

  • Sign in with Twitter

Zoek

Doorzoek White Room Reviews advanced