White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

ETHS – The Ultimate Show

De Franse metalband ETHS heeft in 2017 zijn laatste show gespeeld. Verrassend genoeg gebeurde dat in de line-up waarmee de band zijn twintigjarige carrière mee aanving. De twee laatste shows waren tevens om leden die niet meer onder hen waren te eren. De show in Marseille is vastgelegd.

The Ultimate Show is een productie van Edza Films en het collectief Kick Your Eyes. Op de Blu-Ray staat veel. Naast de show zijn er ook mini-documentaires van over de jaren heen en ander beeldmateriaal te vinden. Tevens bevat de box ook een DVD en een CD, waarop de show ook te horen is. Een mooi saluut voor de band.

Ondanks dat de band het einde inluidde met die show – erna zou alleen nog in Parijs gespeeld worden – is ETHS vol energie op de bühne geklommen. Dat wordt zelfs in de huiskamer duidelijk. De teruggekeerde Candice, welke naast een dijk van een strot ook nog een charmant voorkomen is, leidt de band tot op grote hoogte. Opener ‘Autopsie’ en het daarop volgende ‘Pourqoui’ zetten gelijk de toon. ‘Detruis Me’, welke daarna komt, onderstreept de kracht van Candice; haar brute vocalen wisselt ze moeiteloos af met cleane partijen.

‘A la droite de dieu’ inclusief ode aan Pantera

ETHS stond voor een strakke combinatie van death metal, metalcore en zelfs nu-metal. Hierdoor is de muziek niet direct te refereren aan één band. Dat is ook de kracht van deze Franse band. Tel daarbij op dat de teksten in het Frans zijn en men snapt dat deze band onderscheidend was. ‘Bulimiarexia’ zet moeiteloos de zaal in vuur en vlam, terwijl ‘Ondine’ op een meedogenloze manier de beuk er direct in gooit. Dan blijkt in de invloed van de death metal ook eens te meer duidelijk.

De sterk vormgegeven en vastgelegde show van ETHS wordt op deze manier voor zowel de fans als de mensen die de band nog niet kenden een mooi document. The Ultimate Show belicht ETHS op zijn best.

125 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel