White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Haags metaal II @Musicon, Den Haag

Metal in Den Haag? Afgelopen jaren wisten veel bandjes in Den Haag het podium te bereiken. Voor veel metal concerten kan je hier terecht. Deze avond stond voornamelijk voor bandjes die dus ook uit dit gebied komen. Ze wisten een line-up bij elkaar te krijgen die erg vermakelijk is en waar je een goede dag mee kon doorkomen.

Acrid

De dag begon hier al vroeg rond een uurtje of drie. Het was nog niet heel druk, maar er was al wel wat opkomst. De eerste band die het podium betrad was Acrid. Deze band komt uit 1994 en staat al ruim 25 jaar voor super strakke metal. De set die ze speelde was zeker goed. Er zijn gewoon geen andere woorden voor. Het was gewoon hard, afwisselend en vol met melodie. Buiten dat om wisten ze overgangen te maken die vlekkeloos verliepen. In ieder geval een optreden die lastig te overtreffen was en een goed begin van Haags metaal II.

Mancuerda

De tweede band was iets splinternieuws dat we op het podium zagen verschijnen namelijk Mancuerda. Ze zijn pas enkele maanden bezig en wist nu al het podium te bereiken. De zanger is zelf pas enkele maanden bezig met zingen maar wist het prima te redden op het podium. Hier en daar verliepen dingen nog niet heel soepel en perfect, maar gaandeweg begonnen ze steeds meer te settelen. Op het begin was de muziek in mijn ogen net wat aan de trage kant, maar naar een poosje wisten ze daadwerkelijk even te knallen. Het was een vrij korte set, maar voor de eerste keer hebben ze prima werk geleverd.

Nihiverse

Ondertussen bereiken we een power trio met onder andere leden van Infestis (NL), Memoria (CZ), Liveevil (CZ). Dat klinkt al sowieso als een vrij bijzondere line-up. De mix die ze maken bestaan uit bands als Goijra, Fear Factory en Rotting Christ. Met drie man weten ze nog aardig goed het publiek te overtuigen. Hier en daar zijn ze misschien niet helemaal compleet, maar één ding is wel zeker en dat is dat de riffs die eruit komen overtuigend eruit beuken. Ze weten een goede samenstelling te maken tussen agressieve riffs en melodieuze momentjes. Jammer genoeg was er tussendoor regelmatig technische problemen waardoor het geluid niet altijd goed tot zijn recht kwam. Een heerlijk gebeuren van Nihiverse!

Edsattic

Edsattic een band die direct opviel doordat er meerdere mensen verantwoordelijk waren voor de zang. Behalve de zang viel ook het toetsenspel op dat werd gespeeld door één van de zangers. Met zijn alle is het al jaren het doel om een combinatie te maken van heavy rockin’ metal in de lijn van grote voorbeelden zoals Kiss, Iron Maiden, Metallica en Slayer. Dit is ook precies de juiste beschrijving die bij hun past. Kortom ze maken gewoon een potje metal waar iedereen blij van wordt. Jammer genoeg was er alleen niet heel veel actie op het podium en stonden ze allemaal redelijk statisch erop. Het licht was tijdens de show ook niet op zijn best, maar het geluid was voor de rest wel beter afgesteld.

Rages of Sin

Ondanks de druk van de video opnamen bleven ze hartstikke strak en geconcentreerd doorspelen. Dit is niemand anders dan de band Rages of Sin die regelmatig het podium weten te vinden. Iets wat altijd opvalt bij Rages of Sin is de zanger. Niet alleen wegens zijn zang maar ook wegens het contrast tussen hem en de andere bandgenoten. Hij staat namelijk helemaal in het wit op het podium. Eerder vorig jaar wisten ze al een EP uit te brengen die goed in de smaak viel bij het publiek. Toen ze dit album destijds live presenteerde spatte het er al uit, maar nu na een paar maanden later komt het er nog meer uit dan eerst. Zeker een band die altijd vooruitgang weet te boeken. Het licht was goed afgestemd en zorgde voor een passende sfeer bij de muziek. Buiten dat om was er ook nog een klein meisje aan het mee dansen op het podium op de ”vrolijke” deuntjes.

Anatomy Of I

Nu is het tijd voor bruut potje technische deathmetal op deze vette avond. Anatomy of I komt weer een vermakelijk stukje metaal voor ons maken. Zelf had ik nog niet veel van hun gehoord, maar stond ik echt te genieten wat voor muziek bij hun uit de speakers komt knallen. De technische riffs werden afgewisseld door melodieuze partijen die samen een volwaardig geheel zorgde. Tussendoor hoor je qua zang een rauwe stem die in de buurt komt van black metal. De band zelf was niet erg actief op het podium waardoor ze soms net wat extra kracht miste die wel het geheel net wat beter had kunnen maken. De muziek die ze uit eindelijk voor ons neerzette was heel erg afwisselend.

Defazer

Defazer, wie ondertussen nog niet iets van hun heeft gehoord leeft denk ik aardig onder een steen. Deze band weet de afgelopen jaren vele plekken te veroveren om te spelen. Buiten het alcohol nuttigen als een typische thrash band weten ze een overtuigende knallende set weg te geven. Een set waar je als thrasher erg blij van wordt en waar je uiteraard heerlijk op kan moshen/headbangen. De actieve bandleden weten het publiek goed mee te sleuren in hun thrash sound. Uiteraard ging het publiek er ook echt op los en werd het een mooi feestje. De twee gitaristen wisselde elkaar zo nu en dan af qua solo’s. De technische riffs werden om de oren gegooid met een lekkere heavy doordringende bas met een knallende drums eronder. Kortom weer een heerlijke set van de leden van Defazer.

Icarius

Na een pauze van acht maanden en een nieuwe bassist, werd het hoog tijd dat de bandleden van Icarius het podium weer betreden. De band weet zich te kenmerken met drie gitaristen de goed op elkaar zijn ingespeeld. Het valt duidelijk op dat de band een grote passie en invloeden heeft van de Engelse en Amerikaanse metal core scene. Ondanks ze nog niet heel lang bestaan weten ze wel een mooi afsluiter weg te geven. Met zijn alle geven ze een energie volle set weg waarmee dit mooie festival tot een einde kwam. In mijn ogen was dit een zeer geslaagde editie met zowel nieuwe als oude bekende bands die het waard waren om te spelen. Kortom het was een topdag.

206 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel