White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Vitem Aeternam – The self-Aware frequency

Viteam Aeternam is een nieuw project van Jake Rosenberg (Desperate Machines, In Progress), Râhoola (A Flying Fish, ex-Inferzenal), en André Aaslie (Funeral, Profane Burial, Images At Twilight, Abyssic, Gromth, Woodwindz, and Omnia Moritur). Deze artiesten hebben al hun krachten gebundeld en een bijzonder album tot stand weten te brengen. The Self-Aware Frequency komt uit op 23 oktober via Crime records. Het album combineert elementen van elektronische, industriële, klassieke, film, heavy metal, progressieve rock en zelfs pop muziek om iets totaal nieuws te creëren. En met iets nieuws bedoel ik echt iets wat je niet ziet aankomen en als een verrassing binnenkomt. The Self-Aware Frequency is bomvol complexiteit, emoties, drama, angstaanjagende, melodieuze en filmische muziek. Word je hier nieuwsgierig van? Lees dan verder en stap in een nieuwe omgeving en het onderzoek over een bewuste entiteit.

Eerst een beetje uitleg over waar het over gaat. Het album The Self-aware Frequency onderzoekt de geest van een bewust wezen dat gevangen zit in het kosmisch verweven patroon van de werkelijkheid. Het universum van de personage is de muziek zelf waardoor het navigeert als een som van tijdelijke frequenties die langzaam bewust worden en evolueren tot liederen die uiteindelijke realisatie worden van zijn eigen onmiskenbare waarheid. Een ander belangrijk thema is Viteam Aeternam wat Latijn is voor eeuwig leven. Meer over dit thema kan je onderaan lezen in een korte samenvatting.

De intro van The Self-Aware Frequency geeft je direct al de kriebels. Het nummer heet “Born” en geeft een gevoel van een van horror film. Tegelijk heeft het iets magisch en iets moois. Na de intro komt er even iets wat je totaal niet ziet aankomen. Het is allesbehalve metal maar wow het heeft wel echt een effect op je. Het bevat klassiek, pop en is filmisch. Je voelt precies de emoties die erachter zitten. Op de achtergrond wordt geroepen Burn the Witch! Burn the Witch! Onheilspellend is het zeker en het geeft een naar gevoel. Je wilt wegrennen van dit gevoel maar er is geen houden aan. Tussen de nummers door merk je soms amper de overgang naar het volgende nummer. Deze overgangen zijn erg goed uitgewerkt. De korte nummers tussendoor zorgen voor bruggen die de nummers met elkaar verbinden.

Bij ”Human” komen we aan bij een vrij lang nummer maar zo voelt het niet. Het heeft iets magisch en betoverends over zich heen. Maar dat verandert plots. Ik schrok zelf ervan hoe onverwachts het veranderde. Het gaat over naar iets bombastisch met een hoge heavy metal zang eroverheen. Ondanks de soms wat bedrukkende sfeer valt het goed te verteren tot nu toe. Wel geeft het een nare nasmaak. ”God Machine” is een nummer waar veel in voorkomt. Van pijn en angst tot verlossing. Van piano tot solerende gitaren het heeft het allemaal. In bijna 10 minuten maak je een hele reis met de frequenties die vormen tot liederen. De nummers lopen allemaal zo soepel in elkaar over waardoor het lijkt dat je 1 lang nummer hoort in plaats van losse nummers. Sommige partijen herhalen zichzelf ook net wat anders en beginnen wel op den duur op elkaar te lijken.

Voordat je het door hebt kom je al bij het laatste nummer aan. Het laatste nummer op The Self-aware Frequency heet ”Viral Idea”. Het zet dezelfde sfeer voort maar net iets anders. Elke keer die kleine details die anders zijn zorgen ervoor dat je scherp blijft maar ook geeft het een gevoel dat het niet klopt. Het super spookachtige gaat er met de tijd ervan af. Er ontstaat iets nieuws, iets moois en positiefs. Het is als een verlossing, alsof het wezen waarover het gaat zo erg geëvalueerd is om uit het patroon te komen. Maar lijkt dit maar zo? Of is dit het proces dat weer opnieuw begint en de oneindige cirkel niet verbroken is? Is het een terugval of heeft het zijn nieuwe waarheid weten creëren? Het wezen voelt zich als een new born dus wie weet.

Het is haast jammer dat ze The Self-aware Frequency niet hebben uitgebracht rond halloween want het geeft je zeker de kriebels. Er is veel afwisseling qua genres maar ook in de sfeer. De sfeer kan angstaanjagend zijn maar ook momenten waarbij je het gevoel hebt je ineens in een magische wereld zit. Ook in de korte nummers is er veel afwisseling maar ook rust. De sfeer en emoties in combinatie met de muziek zorgen voor een film die zich afspeelt in je hoofd. Het heeft momenten die erg zwaar vallen maar ook momenten die prachtig zijn en licht geven. Toch raad ik aan om dit album te luisteren wanneer je er de tijd voor hebt en wanneer je ervoor in de mood bent. Er zijn veel composities die zichzelf herhalen maar waarbij kleine details anders, deze details maken een verschil. Maar door de vele herhaling kan het ook saaier worden.

Vitem Aeternam

De belofte van eeuwige leven (Vitem Aeternam) is een cruciaal onderwerp waarop talloze religies en spirituele overtuigingen hun basis hebben gelegd. Het idee dat we niet meer bestaan na de dood is net zo verontrustend en ondenkbaar als het oneindige zelf. Aan de andere kant brengt de gedachte om eindeloos meer te ervaren van onze eigen realiteit waaraan we zo gewend zijn, troost voor meerdere zielen. Onschuld is de gelukzaligheid en eeuwig zijn beschermd en niet onze ogen te richten op de vreselijke gruwel van het onbekende, de zwarte put van niets en leegte.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2021 White Room Reviews

Thema door Anders Norén