Komatsu – Interview (deel 1: Martijn)

Leestijd: 5 minuten

Er zijn veel zaken veranderd voor de heren van Komatsu, maar dat er nog steeds keihard gerockt wordt, gelukkig niet. Dat bewijzen de heren wel met het machtige A Breakfast For Champions. Die plaat, welke verschijnt via Heavy Psych Sounds Records, laat de groep voor het eerst als drietal acteren. Daarom was het een goede reden om Komatsu aan een interview te onderwerpen.

Gezien alle drie de heren van Komatsu hun verhaal hebben en gezien alle drie hun eigen kijk op A Breakfast For Champions hebben, heeft het interview dan ook met alle drie de heren plaats gevonden. Om de spanning erin te houden, is hier eerst het interview met Martijn (MM) te lezen. Hij is de bassist en man met baard in de band. Lees onder ‘A Breakfast For Champions’ snel wat hij allemaal te zeggen heeft.

Interview met Martijn van Komatsu

Het ontbijt

WRR: ‘Hoe ziet jouw ultieme breakfast for champions eruit?’
MM: ‘Ik zit in een fancy roze badstoffen badjas (met geborduurd Komatsu logo) aan de kop van een riant gedekte ontbijttafel. Met mij aan tafel zitten PJ Harvey, Kim Gordon, Kim Deal, Haley Williams, Sabrina, Debbie Harry, Lori Spee, Nina Simone, Beth Gibbons en  Bonnie St.Claire. Op de achtergrond draait muziek van the Carpenters en James Last. Suzanne Hoffs loopt in de keuken nerveus rond en fluit een irritant melodietje. Kim Deal leest me berichten voor uit de ochtendkrant en Haley houdt op speelse wijze een druif boven mijn mond. Ik hap deze op nonchalante doch sexy wijze uit haar vingers.’

‘Bonnie St. Claire vraagt aan Nina Simone of ze haar koffie bij kan vullen daar ze in de veronderstelling is dat ze de dienstmeid is. Sabrina zit in haar badpak aan tafel en praat alleen maar over haar jongens. Niemand luistert naar haar. Debbie Harry stuurt me een appje met daarin de tekst:  “Call me”. Er wordt gelachen wanneer Bonnie een luide boer laat.’

‘We praten over de ruige avond die we achter de rug hebben, over hooikoorts, het nut van aluminiumfolie en natuurlijk over muziek. We kletsen over het snaregeluid op St. Anger, we zingen ‘We are the world’ met alle daarbij horende stemmen en kijken of we alle artiesten kennen. We discussiëren over het voorhoofd van Dinand Woesthoff en stemmen of Roxette een grotere kutband is dan the Cranberries. Ik eet, met lichte tegenzin, mijn bakje yoghurt met fruit leeg en ga de deur uit voor mijn middagwandeling. Phil Lynott staat al bij de voordeur op me te wachten.’

Genot tijdens opnameproces

WRR: ‘Waarvan heb je tijdens het opnameproces het meest genoten?‘
MM: ‘Eerlijk gezegd kan ik me niet heel veel meer van het opnameproces zelf herinneren. In die periode zaten we alle drie, om uiteenlopende redenen, niet heel lekker in ons vel. Hoe slecht we ons ook voelden, op de een of andere manier voelden we alle drie heel sterk de noodzaak en urgentie van deze plaat. De opname is dan ook meer een registratie geworden dan een opname. Het is allemaal vrij spontaan en in een soort roes verlopen.’

‘De muziek heeft ons enorm geholpen en zorgde ervoor dat we in verbinding bleven met elkaar. Lastig om in te schatten of je dit op de plaat terug kunt horen maar we waren meer dan ooit op elkaar aangewezen. Ik ben dan ook het meest trots op deze plaat. Als trio hebben we alles overwonnen en hebben we knoerthard gewerkt aan dit album. Het genieten is pas wat later gekomen toen ik hoorde wat we hadden opgenomen en ik besefte dat dit goed was.’

Ruimte voor de bassist

WRR: ‘Hoe ervaar jij als bassist de ruimte die er is gekomen door het spelen met nog maar 1 gitarist?’
MM: ‘In eerste instantie moest ik wennen aan de ruimte die er ontstond. Al snel merkte ik dat alle instrumenten afzonderlijk veel duidelijker hoorbaar waren en te onderscheiden vielen. Ik merkte dat mijn focus nog makkelijker kwam te liggen op Jos ‘zijn drumwerk. Ik hoorde Jos dingen spelen die ik nooit eerder in de muur van gitaren had waargenomen. Ik heb mijn baspartijen hier op aan kunnen passen en af kunnen stemmen waardoor alles in mijn ogen beter matcht en ‘synct’.’

‘Soms is het verleidelijk om de onstane ruimte in te vullen met een extra basloopje. Ik moet me blijven beseffen dat er in onze muziek al veel gebeurd wat betreft gitaar, tempowisselingen, breaks en melodieën . Dus niet alle ruimtes hoeven te worden opgevuld. Op de plaat heb ik daarom bewust ruimtes gelaten zodat de nummers ook ‘ademen’.’

A Breakfast For Champions versus Pieter Kloos

WRR: ‘Wat heeft het voor ‘A Breakfast For Champions’ betekent dat Pieter Kloos weer achter de knoppen zat?’
MM: ‘Allereerst dat we Pieter al goed kennen en we ons prettig voelen bij hem. Zeker in de staat waarin we toen verkeerden was dit prettig . Hij sloot goed bij ons aan en nam ook de tijd voor ons op persoonlijk vlak. We merkten dat Pieter enthousiaster was over de (kwaliteit) van de songs dan bij onze vorige platen. Dit zorgde ervoor dat we positief gestemd bleven en vertrouwen bleven houden in de songs en onze capaciteiten.’

‘Daarnaast is Pieter gewoon een enorme vakman met gouden oren. Hij hoort precies wat een song nodig heeft. Hij is kritisch waar nodig en staat open voor experimenten. Dat laatste heeft ervoor gezorgd dat we soms ‘on the spot’ dingen bedachten of veranderd hebben. Dit zijn in mijn ogen uiteindelijk de mooiste fragmenten van de plaat geworden! In Eindhoven mogen we blij zijn met een man als Pieter, hij is een belangrijke en haast onmisbare schakel/pion voor de muziekscene.’

Eerste exemplaar

WRR: ‘Aan wie wil jij het eerste exemplaar van A Breakfast For Champions geven en waarom?’
MM: ‘Aan mijn vrouw. Zij zorgt er al meer dan 25 jaar mede voor dat ik mijn grootste hobby, het spelen in een band, kan blijven uitoefenen; zij accepteert het dat ik na een optreden midden in de nacht dronken thuis kom en haar wakker snurk. Dat ik haar wakker bel omdat ik de huissleutel ben vergeten. Dat ze het hoeslaken moet wassen omdat ik vergeten ben de stempel van het festival waar ik gespeeld heb van mijn pols te wassen en deze het hele onderlaken heeft ondergevlekt. Dat ze noodmedicatie moet regelen en op moet sturen wanneer ik tijdens een Europese tour ben beroofd.’

‘Dat ze eindeloos de demo’s en al het gepingel en geoefen op (akoestische) basgitaar moet aanhoren. Dat ze halverwege een tour naar België rijdt met schone was en een zak met vuile was mee terug neemt. Dat ze onze WC moet poetsen nadat bandleden deze finaal onder hebben gezeken na een dronken pitstop voor eindhalte Eindhoven. Dat ze onbetaald verlof opneemt zodat ik 6 weken op tour kan en zij voor onze dochter zorgt etc. etc. Ik realiseer me nu dat het geven van het eerste exemplaar van onze plaat niet de ideale blijk van waardering vormt. Dan moet ze weer luisteren naar de nummers die ze de afgelopen maanden al tot vervelens toe langs heeft horen komen, haha.’

Releaseparty

Komatsu gaat de release van A Breakfast For Champions meer dan groots vieren. Doordat er al grootse dingen zijn gedaan in het Philipsstadion, heeft Komatsu gekozen om hun viermoment in de Altstadt te doen. Die wordt natuurlijk ook in Eindhoven gevonden. Zij die daar nog geen ticket voor hebben, moeten snel zijn. Als klap op die ongenadig hard knallende vuurpijl, nu het nog mag, zal ook del-Toros aanwezig zijn. Zij doen dat echt niet alleen voor de gezelligheid, want hun muziek zal klinken voordat Komatsu op het podium gaat. Check deze link voor tickets.

Tracklist A Breakfast For Champions

Kant A

1.A Breakfast for Champions
2.Savage
3.The Devil’s Cut
4.Release the Flies

Kant B

5.Fatcamp Workout
6.What Lies Underneath
7.Welcome to the Underworld
8.Climb the Vines

KOMATSU ONLINE

Website 
Facebook
Instagram
Twitter

HEAVY PSYCH SOUNDS ONLINE

Website
Bandcamp