Het heeft de afgelopen tijd flink gerommeld in Eindhoven en omstreken. Dat kwam niet alleen door de spontane ineenstorting van ’s lands beste club in het rood-wit, want elders in Eindhoven werd er keihard gewerkt. In de studio van Pieter Kloos werd onder zijn supervisie door Komatsu keihard gewerkt aan A Breakfast For Champions. Dat ontbijt liet de ondergetekende goed smaken, maar dat is dus ook de naam van het nieuwe album. Die plaat verschijnt via Heavy Psych Sounds Records.
Komatsu
Nog steeds zijn er aardbewoners die direct denken aan het betere graafwerk. Leuk, maar zij hebben de afgelopen jaren toch wel een kans gemist om opgevoed te worden. Komatsu staat inmiddels al flink wat jaren voor loeizware, keiharde, alles omver beukende muziek. De invloeden van de stoner, rock en metal zijn te beproeven, maar de sound is vooral heel erg Komatsu.
Inmiddels is het wel even wennen voor de trouwe volgers. A Breakfast For Champions is namelijk de kennismaking met Komatsu als drietal. Dat betekende dus ook dat er zaken herijkt moest worden, dat de muzikale ruimtes opnieuw bevochten moesten worden en dat bier nu onder drieën verdeeld moest worden.
A Breakfast For Champions in acht tracks
Het resultaat van dat zwoegen in Eindhoven, want de vocalen zijn opgenomen bij Peter van Elderen van Peter Pan Speedrock, leverde een mooie selectie tracks op. Daarvan hebben acht de eer gekregen om op A Breakfast For Champions te mogen prijken. De vinylversie is daardoor qua aantal tracks aan beide kanten in evenwicht.
‘A Breakfast For Champions’ en ‘Savage’
De plaat start direct met de titeltrack. Dat nummer zorgt gelijk dat het volume zo ver mogelijk open wordt gedraaid. Die sound moet namelijk op vol volume genoten worden. Het is hier namelijk niet mogelijk om op stil te blijven zitten. De zware riffs, de stuwende baslijnen en intense drums zorgen dat het alles vernietigende van deze meedogenloze wals vanaf de start present is.
‘Savage’, waarvan de videoclip zich af laat vragen in welke van die kostuums de plaat nu echt is opgenomen, is typisch zo’n song die je tot op het bot voelt. De song is dan ook niet voor niks als single gebruikt ter promotie van dit album, want alleen hen zonder smaak zullen dit niet lang in hun hoofd houden. Misschien is daar ook wel de hand van de producer voelbaar, zeker op het eind.
‘The Devil’s Cut’ en ‘Release The Flies’
Dat Komatsu een veelzijdige band is, zonder dat men pretendeert die veelzijdigheid bewust op te zoeken, blijkt onder andere met ‘The Devil’s Cut’. Die song combineert het stuwende en melodieuze op een geniale manier, opbouwend vanuit de rust. Door die opbouw wordt de luisteraar nog meer in het geheel meegezogen dan voor mogelijk gehouden kon worden, of men wilt of niet.
‘Release The Flies’ lijkt onstuimig te starten, maar als de band zich ineens heel klein maakt, valt het nog meer op dat zanger/gitarist Mo Truijens zijn stem in de look der jaren nog breder heeft leren inzetten. Dat doet de muziek goed, zeker nu er ook meer ruimte ligt. Hierdoor komt, als de zwaarte plotsklaps de rust omver beukt, nog rauwer over.
‘Fatcamp Workout’ en ‘What Lies Underneath’
Die stem van Truijens wordt in ‘Fatcamp Workout’ niet gebruikt. Deze instrumentale track, waarmee de B-kant van de vinylversie opent, laat namelijk horen dat dit drietal ook zonder die vocalen met gemak de aandacht kan vasthouden en de flow gaande weet te houden. Dat komt ook doordat de muzikanten hun muzikale ruimte goed weten te benutten, zonder dat ergens maar ook het liedje in het geding komt. Typisch zo’n track die bij een soundtrack hoort. Kortom, hier mag nog een Hollywood-kaskraker bij geschreven worden.
‘What Lies Underneath’ onderstreept dat heavy muziek nog steeds heavy kan zijn ook al laat men het tempo zakken. Op die manier lijkt dat Komatsu ergens ook nog beïnvloed is door Black Sabbath, oké, wie niet, maar dat men dit eerder middels de visie op het plaatsen van noten etaleert dan in de algehele sound. In dat kader zijn er overigens genoeg bands die als referentie kunnen gelden. Kyuss, Queens Of The Stone Age, Metallica in de jaren ’90, Monster Magnet en ga zo maar door, hadden allemaal aangehaald kunnen worden, maar dat zou afleiden van de impact van Komatsu zelf.
‘Welcome To The Underworld’ en ‘Climb The Vines’
Dat Komatsu de teksten ook cryptisch in de mond kan nemen, blijkt in ‘Welcome To The Underworld’. Dit is nog een van de tracks waar Mathijs Bodt nog een hand heeft gehad. Hier gaat het om de muziek zelf, terwijl in ‘The Devil’s Cut’ door hem nog meegeschreven is aan de teksten. ‘Welcome To The Underworld’ staat ook voor een mooie manier om ook met één gitaar wel die hoogte te benutten zonder power te verliezen. Daar kunnen nog genoeg drietallen van leren.
‘Climb The Vines’ is de track waarvan men weet dat die komen gaat, ofwel de afsluiter. Drummer Jos Roosen en bassist Martijn Mansvelders zetten hier een hele energieke flow weg bij de start, waarvan iedereen merkt dat Truijens het daarna als een feestje ervaart om hieraan mee te doen. Hoe dit feest vervolgens wordt geëindigd, kan alleen maar tot bewustwording zorgen. Hier is iets gebeurd, iets dat smaakt naar een herbeleving, iets dat smaakt naar een keiharde inslag op het menselijke fysieke en psychische welzijn (in positieve zin).
De kleine veertig minuten aan muziek op A Breakfast For Champions laten horen dat Komatsu al de ervaring heeft gebundeld om met iets krachtigs te komen, iets dat niet te vermijden is. Grote kans dat hier iets is weggezet dat ook niet te vermijden zal zijn in de eeuwige jaarlijstjes. Wat een plaat.

Tracklist A Breakfast For Champions
Kant A
1.A Breakfast for Champions
2.Savage
3.The Devil’s Cut
4.Release the Flies
Kant B
5.Fatcamp Workout
6.What Lies Underneath
7.Welcome to the Underworld
8.Climb the Vines
KOMATSU ONLINE
Website
Facebook
Instagram
Twitter
HEAVY PSYCH SOUNDS ONLINE
- Alunah/Samavayo – Embers Of Belief (Split-EP) - 30 mei 2026
- Sparta – Cut The Silhouette - 27 mei 2026
- Eternal Evil – Forever Feared - 26 mei 2026