Het was de laatste dag, dag 4 dus, van Alcatraz. De zon had de laatste dagen flink geschenen, maar nu waren er ook wat wolkjes te bekennen. In de namiddag waren er zelfs verdwaalde druppels te ervaren, regen, wie kende dat nog. Inmiddels was iedereen geleefd of voelde men zich weer tot leven.
Dag 4 van Alcatraz kent vele verhalen. Het kan het verhaal zijn van een levensgenieter met de naam Ben die in de ochtend zijn eitje bakt aangevuld met het receptuur van de nachtapotheker. Het kan het verhaal zijn van Harrold die eigenlijk maar één dagje zou blijven en niet vergeleken moest worden met Harold die naar Primus ging de dag ervoor, of toch wel? Of toch dat van Brian, die als Belg gewoon bekend is met de worstenbroodjes van bakker Van de Bemd te Roosendaal. Misschien kon het ook het verhaal zijn van, ja, van wie niet. Laten we het daarom hier even bij het verhaal van Alcatraz houden. Die anderen zijn voor bij de koffie, in de kroeg of op verjaardagen. Of in een boek.
Tekst: Ralf W.
Foto’s: Seth Abrikoos
Rocken en niet rocken
Verhalen ten overvloed dus, maar dat gold ook voor dag 4 van Alcatraz zelf. Het was een nieuwe dag met een programma dat uitputtend was, al was dat niet de reden dat headliner Powerwolf gemist werd. Het leven was ook even iets minder goed gezind voor Angry Anderson, waardoor Rose Tattoo de show moest annuleren. Angry take care!
Dat zorgt dat Warrior Soul ook een verhaal te vertellen had. Zij keerden terug, nadat op een andere dag een dijk van een show was weggezet in La Morgue. De bassist van Dikke Dennis & De Røckers had de ondergetekende goed ingepeperd dat die band gemist was. Een nieuwe kans en deze hardrockers bewezen deze zondag waarom zij terug waren gevraagd. De warmte straalde er aan alle kanten van af en zo’n groot podium als de Prison Stage bleken zij met gemak te kunnen bespelen.
Hemelbestormer, punt uit
Vocalen zijn niet altijd nodig, Belgen wel. Natuurlijk speelden veel Belgische bands al met een 1-0 voorsprong op Alcatraz, wat zeker niet alleen voor dag 4 gold, maar Hemelbestormer oversteeg alles wat te overstijgen viel. De band sleurde de samengepakte menigte in La Morgue naar een bijna hypnotiserende, meeslepende hoogte. Ook hen die er niet meer bijpasten, werden gegrepen. Zij die elders stonden, of nog hun roes uit lagen te slapen, hebben hier iets gemist. Misschien dat er daarom daarna ook welkome druppels vielen. Dank aan Hemelbestormer. ys
Natuurlijk waren er meer gedenkwaardige optredens die met weinig anders te vergelijken zouden zijn. Wat te denken van Animals As Leaders, de duistere show van Mysþyrming samen met Nergal, Paleface Swiss en Kylesa? Stuk voor stuk intens, goed en op hun eigen manier betoverend.
Beukende energie als moderne vermorzelmachine
Dag 3 was in de Helldorado een bruisende massa van moshende mensen. Dag 4 op Alcatraz was daar niet anders in. Het was alsof de organisatie de Helldorado officieus had omgedoopt tot Moshdorado. Northlane kanaliseerde al genoeg energie bij de menigte, maar toen hun landgenoten van Rise Of The Northstar het podium bestegen, bleek dat het tijd was om alle remmen los te gooien. Deze Fransen brachten de Japanse straatcultuur en moderne metal samen op een ongekend energieke wijze. Het was duidelijk dat deze eigenzinnigheid het eigen verhaal schreef, samen met die kolkende menigte.
Alsof dat nog niet genoeg was, was het daarna ook nog even tijd voor Fit For An Autopsy. Daar waar de deathcore samen gaat met het vernuft van Gojira, is het druk. Het was snoeihard en natuurlijk werd er hier gevraagd om een moshpit. Waarom! Waarom vragen bands die zo bruut zijn dat zelfs als men niet zou willen moshen gaat moshen om te gaan moshen? En dat niet één keer. Dit gold overigens voor talloze bands deze dagen. Dat deed echter geen afbreuk aan de zeer intense set van Fit For An Autopsy. De dynamiek van hun muziek kwam, ondanks het pompende volume, goed over, uitmondend in een strakke versie van de instant klassieker ‘Far From Heaven’ als slotakkoord.
XXL genot
Op dag vier geldt ook dat het genot op z’n grootst is. Nee, dat gold niet alleen voor de XXL-frikandellen, die tot aan het eind gretig aftrek vonden, suggestieve opmerkingen uitlokkend. Het gold voor de line-up. Niet alles kon gezien worden, maar een paar nummers Lamb Of God resulteerde toch in een hele show Lamb Of God. Hoewel de dubbele bass prominent aanwezig was, sleurden Randy en zijn mannen de Kortrijkse weide langs al hun hits, afgewisseld met meer recenter werk. Terwijl de vuurshow ook dit jaar lekker los ging en de hitte op indrukwekkende wijze weer vanuit en vanonder de mechanische draak de menigte liet betoveren, vlamde Lamb Of God tot en met afsluiter ‘Redneck’. Amerikanen die hun eigen oeuvre zo vieren, zijn XXL in de metal.
Eén van de bands waar veel minder aandacht voor was aan het eind van dag 4 op Alcatraz, was Voivod. Deze psychedelische thrashers kwamen niet met Snake als frontman. Die was wegens omstandigheden afwezig, waardoor een poppetje dat op de foto wilde backstage ineens getuige werd van een emotioneel samenzijn na de show. Eric Forrest was zijn vervanger en die deed dat met verve. Hoewel Voivods eigen werk door de jaren heen geroemd is door het eigen karakter, gold dat hun versie van ‘Astronomy Domine’ van Pink Floyd deze hele avond naar een psychedelisch hoogtepunt bracht.
Was dat het einde van de avond? Nee. Verre van. Maar ergens nemen verhalen het over van waarnemingen, waardoor Dikke Dennis met stiekem toch één røcker erbij de El Presidio tot een vernuftig paleis der rock ‘n’roll omtoverde, voor een laatste keer deze editie. Het boek houdt men tegoed. Of niet.
Alcatraz online
- Doomcrusher – Forsaker EP - 30 augustus 2026
- Nieuwe single Marilyn Manson online, uitgebreidere versie album beschikbaar - 29 augustus 2026
- Gradience – Anomaly - 29 augustus 2026