Midnight

Leestijd: 2 minuten

Midnight is geen band als velen en juist daarom springt deze Amerikaanse machine zo in het oog. Eigenlijk moet direct al de kanttekening gemaakt worden of ‘band’ wel de juiste benaming is. Feit is echter dat Midnight met Steel, Rust And Disgust komt. Die langspeler verschijnt via Metal Blade, net als het afgelopen jaar verschenen Hellish Expectations.

De kanttekening werd dus gemaakt of Midnight als band gezien moet worden. Live is dat zeker, maar op de plaat is het alle ogen op Athenar. Hij is het brein, hij is de muzikant op alle instrumenten en hij is de stem. Kortom, in de studio is Athenar Midnight en Midnight dus Athenar. Dat hij dat goed doet, is al jaren een publiekelijk geheim.

Steel, Rust And Disgust

De twaalf tracks op Steel, Rust And Disgust zijn voor het merendeel niet van de hand van Midnight. Tien tracks zijn namelijk covers. Die komen uit uiteenlopende hoeken in de wereld van muziek. Natuurlijk gebeurt alles wel op een manier die perfect in het straatje van Midnight past. Dat blijkt al bij opener ‘Cleveland Metal’. Die punkachtige black metal anthem doet ergens nog denken aan Venom in de hoogtijdagen. De energie die erin ligt, is typisch Midnight. ‘Child Eaters’, origineel van Rubber City Rebels, past ook in die lijn.

Het is rauw hoe Midnight het aanpakt en dat is de kracht. ‘3rd Generation Nation’, waarin herhaling troef is, evenals de gierende gitaar, is rock ’n roll in duistere sferen, terwijl ‘Black Leather Rock’ het vuur flink hoog opstookt. Overigens is dat nummer van Electric Eels niet de enige cover van die band. Midnight sluit Steel, Rust And Disgust namelijk af met haar versie van ‘Agitated’.

Midnight laat op Steel, Rust And Disgust horen dat de veelal onbekende coversongs perfect in de energieke lijn van deze rauwe metal past. Dit is pure energie om op te vlammen en om de boel op te slopen.