Officium Triste, The Drowning, Opia @Musicon, Den Haag

Leestijd: 4 minuten

Na de eerste en de tweede dag, is het logisch dat de derde dag volgde. Musicon had namelijk drie dagen achtereen metal achtereen geprogrammeerd. Alle drie de dagen waren metal, maar wel echt compleet anders dan de andere. Op de laatste dag was het aan Officium Triste, met in hun kielzog The Drowning en Opia.

Het publiek was voor de derde dag achtereen compleet verschillend. Vandaag waren het de liefhebbers van death/doom, waarvan het gros de eerdere dagen de weg naar Musicon om welke reden dan ook niet had gevonden. Slechts enkelen waren alle drie de dagen aanwezig. Dat schept dan ook weer een band.

Melo-death in de middag

Ten opzichte van de andere dagen, gold niet alleen dat er drie in plaats van twee bands present waren, maar ook dat er al in de tweede helft van de middag werd afgetrapt. Om half vier was het aan Opia om af te trappen. Deze Britse band met Spaanse banden, of net andersom, werd gefront door een dame. Haar strot had alles om het genre te laten floreren, want naast dat ze kon zingen, zat er ook een enorme schreeuw in. In combinatie met de melodieuze death/doom deed het ergens ook nog denken aan het vroegere Anathema.

Opia heeft dit jaar via Hammertheart Records de langspeler I Welcome Thee, Eternal Sleep uitgebracht. Die plaat werd in het geheel gespeeld. Live was het tevens het afscheid van drummer Sam Hefferman. Voor hem was het de laatste gig als live-drummer van Opia, iets wat hij sinds 2023 deed.

Wales in somberheid

Na Opia was het de beurt aan een band die volledig uit Wales afkomstig was. The Drowning. Hoewel ze sowieso al in de death/doom hoek te vinden zijn, sloeg het noodlot een paar jaar terug toe. Mike Hitchen, gitarist en oer-lid van de band, kwam om het leven na een tragische brand in zijn eigen huis. De band is doorgegaan en deze tournee was eigenlijk nog aan hem te danken.

Of Hitchen hen stiekem nog kracht gaf, is niet bekend, maar dat zou zomaar wel gedacht kunnen worden. De melodieuze death/doom van dit kwartet, waarbij inmiddels Tansy Smallby, de vrouw van zanger/bassist Matt Small, de honneurs op de gitaar waarneemt. Het viertal bracht hun muziek geheel zoals het verwacht mag worden. Daarbij geldt ook dat de variatie in de muziek ervoor zorgde dat men echt wel aangehaakt bleef. Misschien toch voor hen eens tijd om te gaan werken aan opvolger van The Radiant, die toch alweer uit 2019 komt.

Officium troef

Afsluiter van deze namiddagshow was Officium Triste. Hoewel Rotterdam hun standplaats is, geldt misschien wel dat nu de Baroeg verbouwd wordt dit wel als een thuisshow voelde. Genoeg aanwezigen waren speciaal naar Musicon gekomen voor Pim Blankenstein en zijn kompanen. Al jaren staat Officium Triste door diepe, zware death/doom en dat zij nog steeds het heilige vuur brandend hebben, bleek vorig jaar wel toen Hortus Venenum verscheen. Dat gebeurde overigens via Transcending Obscurity Records, een platenmaatschappij waar ook The Radiant van The Drowning via verscheen.

Op het podium van Musicon was het niet anders dan gebruikelijk. Officium Triste speelde een ijzersterke set, waarbij het alleen zo was dat de ondergetekende maar kort ervan kon genieten. Gelukkig onderstreepten andere bezoekers later via de app da Officium Triste geenszins teleur heeft gesteld. Kortom, een te meer bleek dat deze Rotterdamse band nog altijd still going strong is.

Drie dagen metal bleken drie dagen succes, alles op geheel eigen wijze, voor Musicon. De bands waren steevast een schot in de roos en de gezelligheid immer aanwezig. Met Officium Triste, The Drowning en Opia had men een sterk slotakkoord. Volgend jaar weer als alternatief voor Wacken?