White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

The Lumberjack Feedback – Mere mortals

De omgeving van Lille, in het noorden van Frankrijk, is een bijzondere. De agglomeratie geldt niet alleen als metropool op de geografische landkaart, maar ook op die van de muziek. De regio herbergt een tal van interessante bands. The Lumberjack Feedback is daar één van. Sinds het uitkomen van de EP Hand Of Glory is deze op het netvlies van de ondergetekende gekomen. Geen moment is de band van de radar verdwenen. Hun langspeler Blackened Visions gold in 2016 als één van de meest interessante schijven van dat jaar. Inmiddels zit de band niet meer bij Kaotoxin Records, simpelweg omdat Kaotoxin Records niet meer bestaat. The Lumberjack Feedback heeft zijn onderkomen gevonden bij Deadlight Entertainment. Via die platenmaatschappij komt deze band met Mere Mortals.

Volgers van de band zullen waarschijnlijk hun wenkbrauwen hebben gefronst, want op de vorige langspeler stond een nummer ‘IMereMortal’. Dat lijkt veel op de naam van deze schijf. Echter, dat kan ook toeval zijn.

Wie The Lumberjack Feedback niet kent, moet twee zaken goed in de oren knopen: de band acteert zonder zanger (ook al wilt de drummer nog wel eens in de microfoons van zijn drumkit schreeuwen) en de band heeft twee drummers. Dat laatste is misschien nog wel het meest bijzondere aan dit vijftal. De sound die weg wordt gezet knalt er daarom goed in. Soms zijn het dezelfde partijen en soms juist net niet. Dat maakt het luisteren naar The Lumberjack Feedback over een goede installatie zo interessant. De luisteraar krijgt er niet alleen veel energie van, maar blijft ook gefascineerd luisteren door het meesterlijke duo-drumwerk.

Op Mere Mortals is het niet anders dan voorheen. De aan de doom verwante metal van dit vijftal weet te schitteren door een mooie balans van zware riffs, melodieuze partijen en strak drumwerk. Opener ‘Therapy’ zet gelijk de goede toon. ‘New Order (Of The Ages)’, welke op de schijf als tweeluik staat, laat horen dat The Lumberjack Feedback vanuit de rust uiterst secuur gaan opbouwen. Hierdoor zuigt men de luisteraar als het ware in de atmosfeer van muziek op. De kunst van het herhalen, maar dan telkens toch net iets anders, beheersen deze vijf mannen als geen ander. Dat maakt het luisteren naar The Lumberjack Feedback, en in dit geval Mere Mortals, zo intens.

De schijf eindigt met twee opvallende tracks. ‘A White Horse (Called Death)’ doet qua titel denken aan de band A Pale Horse Named Death. Deze negen minuten durende track is niet de langste van de plaat. Die eer is weggelegd voor afsluiter ‘Kobe (The Doors Of Spirit)’. In meer dan twaalf minuten gooit The Lumberjack Feedback er op een waanzinnige manier de beuk in, speelt het met duizelingwekkende melodieën en laat deze de luisteraar hallucineren door de herhalingen. Juist door uitgerekte, rustige start weet dit alles nog meer indruk te maken. Zou het een ode zijn op een groteske wijze aan een van de machtigste basketballers aller tijden?

Kunst. Muziek is een vorm van kunst en dat laat The Lumberjack Feedback op een zeer intense wijze horen. Muziek die de luisteraar naar een andere dimensie tilt en van begin tot het eind een sublieme reis is, kan men met recht kunst noemen. Mere Mortals is het muzikale equivalent van De Schreeuw, De Nachtwacht of Het Laatste Avondmaal.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Realisatie: Rick van Geel