Chelsea Wolfe - Birth of Violence

Leestijd: 2 minuten

Afgelopen jaar was voor de ondergetekende de eerste kennismaking met Chelsea Wolfe. De Amerikaanse singer-songwriter speelde toen met haar band in het voorprogramma van A Perfect Circle. Tijdens de show in de Lotto Arena te Antwerpen bleek dat het mysterie rondom Chelsea Wolfe ook een kracht uitstraalt. De niet-allerdaagse muziek was al vast gelegd op vijf langspelers. Vandaag was daar nummer zes: Birth Of Violence. Die schijf komt uit via Sargent House.

De muziek van Chelsea Wolfe valt moeilijk in woorden te beschrijven. Er zitten sferische elementen in, flarden aan folk, mysterieuze melodieën en zweverige, diep doordringende vocalen. Wie er een stijl aan zou moeten koppelen, zal zichzelf alleen maar gek maken. ‘The Mother Road’ zet direct de toon voor dit mysterieuze, pakkende schouwspel, waarna ‘American Darkness’ het mysterieuze gordijn alleen maar verder optrekt. De muziek is doordrenkt van subtiele geluiden die komen en gaan, waarbij de poëtische lyrics diep tot de luisteraar doordringen.

Qua stemgeluid doet Chelsea Wolfe misschien denken als een mix van Lana Del Rey en Kate Bush met een vleugje Björk. Dat komt sterk aan het licht in ‘Birth Of Violence’. ‘Deranged Rock ’n Roll’ laat de zwaardere instrumenten ook toe, waardoor er minder zweverig geacteerd wordt. De hoogtes die gehaald worden, hebben ook weer iets Radiohead-achtigs. Wel moet onderkend worden dat de invloeden van de doom en heavy metal, welke in het verleden zich ook nog toonbaar maakten in haar muziek, nagenoeg aan de kant zijn geschoven.

Chelsea Wolfe heeft met haar zesde langspeler wederom een plaat weten te maken die verrast, die intrigeert en bovenal, die je grijpt. Het is alsof de Amerikaanse op Birth Of Violence vanaf de eerste tel als een ware tovenares om de luisteraar heen danst, een mist laat opkomen, om de luisteraar compleet te desoriënteren. Juist daarom kan deze ook opgaan in de bij vlagen zelf fluwelen muziek. Eigenzinnig juweeltje.