White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

El Misti – El Misti

Leestijd: 2 minuten

Het was tien jaar geleden toen de leden van El Misti elkaar hebben ontmoet in een hostel in Rio de Janeiro. Waar deze ontmoeting van tropische aard was, komt de band toch gewoon uit het veelal regenachtige Engeland. Die tien jaar hebben de leden veel gebracht, mede doordat de heren allebei hun eigen weg zijn gegaan. Dat heeft hen ook erg verrijkt en bij elkaar teruggebracht. Geheel in eigen beheer bracht El Misti onlangs de debuutplaat uit die naar hunzelf genoemd is.

Op El Misti schotelt deze band de luisteraar tien tracks voor. Samen zijn die goed voor meer dan vijftig minuten aan muziek. Die muziek laat zich het best omschrijven als americana met een vleugje folk en psychedelica. Het lijkt erop dat zowel Neil Young solo als met Crosby, Stills, Nash & Young van invloed op El Misti. Zowel ‘Take Me To The Woods’ en ‘Women, Let Me Be’ laten dat goed horen. De sterke, haast gevoelig spelende gitaar is daarbij ook een mooi element in de sound. In dat laatste nummer komt dat ook sterk aan bod. De outro wordt door de solo op het besnaarde instrument gedragen.

Drie nummers op El Misti duren tussen de zes en zeven minuten. De rest is korter. Die lange nummers laten echter horen dat El Misti de americana goed in de vingers heeft. Het laidback gevoel dat de band de luisteraar middels de muziek meegeeft, is sterk. ‘Devil Won’t Dance’ laat dat bijvoorbeeld goed horen. Tevens blijkt hier dat El Misti de nummers ook zo kan opbouwen dat de climax echt energiek is, zonder van het genre af te stappen.

Het mooie van samen muziek maken is elkaar vinden in elkaars talenten. Die komen op El Misti, wat dus het gelijknamige debuut is van El Misti, goed tot zijn recht. Liefhebbers van onder andere Neil Young zullen genieten van deze Britse band.

Ralf W.
Volg!
Laatste berichten van Ralf W. (alles zien)
0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2026 White Room Reviews

Thema door Anders Norén