White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Jacklust – Hippopotomonstrosequippedealiophobia

Hippopotomonstrosequippedealiophobia. Wie die titel in een eerste poging direct goed kan uitspreken of, beter nog, foutloos kan schrijven verdient een goed glas Jack. Dit is de titel van de langspeler van het Rotterdamse Jacklust. Die plaat verscheen aan het eind van afgelopen jaar geheel in eigen beheer.

Jacklust, en niet The Jacklust of Jack Lust, is inmiddels al een aantal jaar bezig. De band speelde al een keer op het buitenpodium bij de toiletten op Baroeg Open Air, omdat deze band te groot is om in een overdekte tent te plaatsen. Dat is ook de reden dat zij niet in de Playboy genoemd zijn, omdat zij anders alle aandacht van de schaars geklede dames zouden wegtrekken. Die band heeft dus nu ook een langspeler die qua titel al grootser is dan wat welke band dan ook heeft gedaan.

‘Sesquipedalianism’ opent de plaat. Julius Ceasar zou jaloers zijn geweest, want op groteske wijze wordt hier de rode loper uitgelegd voor Jacklust. Een kleine drie minuten later is het duidelijk dat het feest van rock ’n roll gevierd wordt op een wijze waar Metallica, Mötley Crüe en Sex Pistols in de vorige eeuw samen niet ééns aan konden tippen. ‘Blood Eagle’ zet gelijk de sfeer. Het is dan ook niet voor niks dat een Deense band zich al ruim daarvoor naar dit nummer heeft genoemd.

Op Hippopotomonstrosequippedealiophobia staan zestien tracks. Samen knallen ze één uur. Jacklust heeft daarbij een paar tracks met onuitspreekbare namen die meer gelden als hilarische tussenstukjes om het vuurtje nog maar eens goed op te stoten. Als men dan in ‘Pirate Song’ laat horen dat de punk, hardcore en metal mooi samen gaan in een haast vertellende track, kan het glas geheven worden. Opnieuw. Want dat kon daarvoor al menig keer, gezien dit al de tiende track op die plaat met die lange naam is.

Het slotakkoord op Hippopotomonstrosequippedealiophobia is voor de twee langste tracks van de plaat. ‘Stargazer’duurt meer dan zes minuten en afsluiter ‘Mayday’, waar ook nog wat Russische tekens achter staan, duurt zelfs meer dan zeven minuten. Dan is het feestje, waarin Rotterdams trots DJ Paul Elstak nog wordt geëerd in ‘Turbo’, echt ten einde.

Rotterdamse feestjes zijn feestjes zoals men die voor de liefhebbers van echte muziek ervaart in de Baroeg en op Baroeg Open Air. Jacklust heeft met Hippopotomonstrosequippedealiophobia een langspeler die dat feestje ook tot in je huiskamer brengt. Of je dat feestje nu alleen, met twee of met de hele straat viert, een orgie van alcoholische consumpties zal het ongetwijfeld worden. Zo niet, dan moet men hem gewoon nog een keer op zetten.  

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2021 White Room Reviews

Thema door Anders Norén