White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

King Hiss – Earthquaker

De Belgen van King Hiss hebben het voor de nieuwe plaat over een hele andere boeg gegooid. In plaats van hun heil zoeken in hulp van mensen in het buitenland voor het finetunen van de sound, heeft King Hiss nu STAKE’s Brent Vanneste achter de knoppen weten te krijgen. Niet dat hij geen grootheid is – of op zijn minst een grootheid in spé, maar hierdoor was er iemand die duidelijk wist waar het heen moest. Stef Exelmans deed de rest van de sound. Het resultaat is Earthquaker. De opvolger van het machtige Mastosaurus komt in eigen beheer uit.

Twaalf tracks. Elf daarvan zijn rockende songs, opening ‘Critical Failure’ is een moment van bezinning waarmee de plaat opent. Het is duidelijk dat King Hiss noch de mensen achter de knoppen hebben gefaald. Integendeel. Vanaf ‘Earthquaker’, welke als tweede op de plaat ingedeeld is, weet King Hiss ouderwets te overtuigen. Hun door metal beïnvloede rock knalt, beukt en is tevens ook pakkend. ‘Desertsurfer’ doet een beetje denken aan Life Of Agony, zonder King Hiss daar verder mee te vergelijken. Voor je het weet, komt Jan dan op de volgende plaat ook ineens naar voren als vrouw. Liever niet.

Het sterke van Earthquaker is dat King Hiss een volle sound wegzet, maar dat de balans ook gevonden is. Daarvoor moeten de complimenten natuurlijk aan Vanneste en Exelmans worden gegeven, maar dat had niet gekund als de band zelf zijn muziek zo goed op orde had. ‘Monolith’ laat horen dat die balans ook op vocaal gebied zijn invloed heeft. De kenmerkende vocalen van Jan geven soms ook ruimte door diepe, rauwe stemmen. Een mooie afwisseling. Tel daarbij op dat de muziek van King Hiss immer energiek is en men snapt dat hier echt gerockt wordt.

Op Earthquaker is ook een mooie ode aan Motörhead te vinden. Tenminste, men mag er toch vanuit gaan dat ‘Kilmister’ in de geest van Lemmy is geschreven? Het rockt in ieder geval op een lekker tempo. Overigens is daar ook een glansrol in de solo van gitarist Josh weggelegd. Feit is wel dat deze goed man zich op veel meer momenten op Earthquaker onderscheidt, maar dat er nu te weinig ruimte is om al die hoogtepunten aan te halen. Het liefst was er ook nog aandacht besteed aan onder andere ‘Butcher’, ‘Vomit’ en ‘Sum Of All Nightmares’.

Eigenlijk is het simpel. King Hiss gaat voor een aardverschuiving zorgen voor hen die onder een steen hebben geleefd. Voor degenen die dat niet hebben, wisten al lang dat deze Belgen rockers pur sang waren. Earthquaker is een plaat die aan alle kanten klopt. Van begin tot eind is het louter rockend genot bij King Hiss.

4 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén