Miss May I

Leestijd: 2 minuten

Sinds het begin is Miss May I bekend als vijftal. De band zag echter in 2024 beide gitaristen vertrekken. Wat als je dan iemand kan aantrekken die beide voor zijn rekening kan nemen? In dat kader is het ook de vraag wat Miss May I met No Place For Me, hun eerste langspeler sinds Curse Of Existence uit 2022, gaat voorschotelen. Die nieuwe langspeler is tevens de eerste release van deze Amerikanen via Solid State.

De Amerikaanse band bestaat dit jaar twintig jaar en in die tijd is de band uitgegroeid tot een flinke naam in de metalcore. Zanger Levi Benton, bassist Ryan Neffs, die overigens ook de cleane vocalen doet, en drummer Jerod Boyd hebben in Elisha Mullins, die de band live al ondersteunde, sinds enkele jaren een nieuwe gitarist gevonden. Die kan dus zowel de ritmische partijen als de leadpartijen.

No Place For Me

De nieuwe plaat telt tien tracks. Het valt op, of misschien niet, dat Miss May I allemaal relatief korte tracks heeft opgenomen. Negen van de tien songs duren ergens tussen de drie en vier minuten. Alleen ‘Fire Falls’ houdt het nog korter. Die track haalt namelijk de grens van de drie minuten niet eens.

Het is vanaf opener ‘Sanctuary’ direct duidelijk dat No Place For Me laat horen dat Miss May I de metalcore nog steeds vurig door de aderen heeft stromen. ‘Portrait Of Pain’ en ‘Hand Me A Halo’ onderstrepen vervolgens ook ijzersterk de combinatie van de cleane en rauwe vocalen. Dat geeft de muziek een krachtige doortastendheid, terwijl het ook aanstekelijk blijft.

Nieuwe gitarist

Qua sound heeft Miss May I niks ingeboet met de komst van de nieuwe gitarist. Als viertal komt de band op plaat niks te kort. De afwisseling tussen strakke, soms zware ritmes en pakkende melodieën of juist de combinatie ervan, zorgt dat de liefhebbers van de metalcore in de breedte blij gaan zijn. ‘Death Threat’ laat dat goed horen. Dat soort nummers laten ook de kracht van een goede productie horen. Dat geeft namelijk extra energie op de momenten dat men het echt strak qua ritmiek maakt.

No Place For Me maakt duidelijk dat er anno 2026 weldegelijk nog plaats is voor Miss May I. Deze Amerikanen geven met deze tien songs even een lesje in hoe de metalcore pakkend en doeltreffend vastgelegd kan worden.