Na dag 1 en dag 2 is het logisch dat dag 3 volgt en dat is bij Alcatraz niet anders. De helft van het festival is gepasseerd, het veld is zowaar nog stoffiger, maar het plezier was er duidelijk niet minder om. Sterker nog, misschien bracht dag 3 wel onverwacht veel meer plezier dan alleen die extra zonuren.
Tekst: Ralf W.
Foto’s: Seth A.
Vroeg beukwerk
Er zijn mensen die voor drie uur nog niet wakker zijn, maar op dag 3 van Alcatraz werden die genadig hard verwelkomd, waardoor zij wel wakker moesten worden. Voor drie uur waren onder andere Sign Of Algorithm, wat een ijzersterke, energieke band bleek en nog een nummertje met Sven van Mantah deed, Baest, al ultieme voorbode op hun aankomende plaat, Vulture en Ne Obliviscaris al aan de beurt.
Die laatste gold als een regelsensatie, want live staat de extreme metal van hen als een huis. Dat betekende dus dat het headbangen en viool was. In dat opzicht vormde het in het programma ook een mooie duo met Rivers Of Nihil, die daarna op dit podium speelde. Daar speelt natuurlijk de saxofoon, ook live, een belangrijke rol in hun death metal. Die progressieve insteek kon het publiek van Alcatraz goed waarderen.
Nailbomb & de metalpolitie
Eén van de bands waar velen naar uit hadden gekeken, was Nailbomb. Dat gold zowel voor jong, omdat die de kans nog nooit hadden gehad, als oud, die of destijds erbij waren of het destijds gemist hadden. Feit was dat Max Cavalera vooral de originele energie van Nailbomb was, want de rest was er destijds niet bij. Nee, ook geen Alex Newport, mede-brein van Nailbomb, geen Igor Cavalera, die wel was aangekondigd, maar een groep andere muzikanten, waarvan onder andere Travis Stone deel van uitmaakte. De set was oud en vertrouwd, en dus ook logisch, de energie rauw en chaos compleet. Maar als chaos te genieten is, is het wel bij het zooitje van Nailbomb.
Saillant detail was dat tijdens de show van Nailbomb de befaamde dames van de metalpolitie voor het publiek verschenen. Hun lederen pakjes waren niet het enige voor het vermaak, want in hun handen schitterden machtige waterpistolen. Het publiek werd grootschalig onder vuur genomen, iets wat gezien de warmte bij iedereen als welkom werd ervaren. Kortom, een politiekorps en Nailbomb in één oogopslag. Leuk toch?
Leuk waren zeer zeker ook de shows van de metalcore veteranen van Caliban, de death metal sterren van The Black Dahlia Murder, die ook zonder wijlen Trevor Strnad meedogenloos knalde, good old metal queen Doro, de Poolse death metal machine Vader en de ervaren death metal rotten van Suffocation. Myrath gold als een prettige verrassing waarbij de show flink wat Noord-Afrikaanse tinten meekreeg. Een beleving op zich. Drowning Pool had van velen niet gehoeven, want eerlijk is eerlijk, niemand zal Dave Williams (en het succes van de band van toen) kunnen evenaren.
Extreme leuk
Het meest verrassende in de line-up van Alcatraz op dag 3 was toch wel Extreme. Dat vond niet alleen de ondergetekende, maar heel veel andere bezoekers ook. De eerste nummers waren misschien wat wennen, en soms liet Nuno Bettencourt wel vaak en uitgebreid zien dat hij echt wel een hele goede gitarist is, maar naarmate de set vorderde, groeide het enthousiasme in het publiek. Bij ‘Hole Hearted’ ging de knop om en sloeg de vonk echt over, om kort daarna met ‘More Than Words’ zelfs bij vele metalheads de tongen los te krijgen. Het overtreffende van het dak eraf was bereikt. Dat hield de band tot het eind van de set vol. De band hintte meermaals naar Queen, maar het slotakkoord was ingeruimd voor een hele andere band, of eigenlijk persoon. Ozzy Osbourne. Een machtige medley, waarin klassiekers van Ozzy solo en Black Sabbath vertegenwoordigd waren, sloot de set op een genadeloos sterke wijze af. Er waren sommige bezoekers die hiervan zelfs emotioneel werden.
Late uurtjes
Was het toen gedaan? Absoluut niet. Candlemass trapte in de Swamp af toen Extreme klaar was, Leprous betoverde de Helldorado (zie special) en Avatar moest toen op de Prison Stage hun frivoliteiten en theaterstukjes nog opvoeren. De Swamp werd ruim na middernacht afgesloten met een band die geen show nodig heeft, Obituary. Die knallen gewoon ‘Redneck Stomp’ erin en iedereen is aan. Dat is ook een kwaliteit. Deze death metal giganten bewezen eens te meer waarom Obituary in dat opzicht al zo lang ongeëvenaard is.
De nacht was al ruimschoots op de klok toen het gedaan was met dag 3 van Alcatraz. De combinatie van puike bands met ervaring en jong talent, van diverse uiteenlopende heavy genres en van de complete entourage van het festival maakte dat dag 3 misschien wel verrassender was dan op voorhand gedacht zou worden.
Alcatraz online
- Iskald – Curse Of The Mind - 20 september 2026
- Gåte – Sigil - 19 september 2026
- Nieuwe single voor Nox Aeterna - 18 september 2026