Op 12 augustus ben ik naar het concert van High on Fire geweest met mijn beste vriend in TivoliVredenburg in Utrecht. Het concertgebouw is 3 minuten lopen vanaf Utrecht Centraal, wat het super makkelijk bereikbaar maakt. Ook Utrecht Centraal ligt natuurlijk in het midden van Nederland, wat het voor de meesten goed bereikbaar maakt. Ik kwam zelf vanuit Leiden en mijn beste vriend uit een dorpje in Brabant. Dat was iets langer reizen, maar over het algemeen hadden we beiden niks te klagen over de afstand en toegankelijkheid van het concertgebouw.
De tickets waren erg betaalbaar (nog geen 30 euro p.p), zeker als jongvolwassene met weinig geld, die wel een passie voor goede metal muziek heeft. Ook vind ik het leuk om op het concert zelf een bandshirt van de band aan te hebben. Deze kon ik voor een prima prijs van 35 euro bestellen. Het shirt dat ik had gekozen was naar mijn idee het shirt met het gaafste, meest kunstzinnige en abstracte design. (Zie foto) Daar waren ik en ook mijn beste vriend erg blij mee.
De muziek
Ik had eigenlijk nog nooit naar High on Fire geluisterd, voordat ik de tickets had gekocht in juni. Dit ligt aan mijn wat afwijkende muzieksmaak, zelf luister ik namelijk meer naar black metal en death metal. High on Fire wordt meer geclassificeerd in het doom metal of stoner metal genre. Wat best wat verschilt van black metal en death metal. Juist omdat ik te weinig naar andere metal luister, leek mij dit een goede uitdaging om mij te verdiepen in andere subgenres in de metal scène. Ik ben zelf een persoon die weinig afwijkt van mijn al bekende bands en genres waar ik naar luister. Mijn beste vriend was op het moment dat ik de tickets wilde kopen bij mij. Omdat zij meer naar nu-metal luistert, zochten we eigenlijk een compromis tussen haar muziek en die van mij. En uiteindelijk vonden we het beide helemaal niet erg en was High on Fire een geweldige optie om een nieuw metal subgenre te ontdekken!
Voordat ik in augustus naar het concert van High on Fire ging, ben ik mij steeds meer gaan verdiepen in hun muziek. Ik begon op dagelijkse basis hun muziek te luisteren. De warming-up voor het concert was geen straf. Ik begon de muziek van High on Fire met de dag meer te waarderen. Mijn eerste indruk was dat dit duidelijk een band is met veel ervaring. High on Fire is een Amerikaanse band met 3 leden, opgericht in 1998. Dus dit vooroordeel klopte.
Support als voorproef?
Voordat High on Fire begon met de show, was er een band met enorm lage energie. Weinig tot geen contact met het publiek en erg passief. Geen echte performers naar mijn mening. Dat was ook te merken in het publiek. Er waren veel lege plekken in het publiek en niemand kon echt los gaan op de muziek. Voor mij kwam de gedachte omhoog dat dit mogelijk ook zo bij de hoofdact zou zijn. Het is immers niet mijn geprefereerde metal genre.
Gelukkig werd al snel duidelijk het tegendeel bewezen. Na de korte pauze kwam dan echt de enige echte High on Fire het podium op. De sfeer en energie in de zaal zat overduidelijk erg hoog. Dat was overigens te merken aan de hoeveelheid mensen die nù in de zaal stonden te wachten op de band. De zaal was klein, waardoor je zelfs achteraan de artiesten nog goed zag. Het enige is wel dat we veel knusser op elkaar stonden. Ik en mijn beste vriend stonden midden-achter. We hadden geluk dat na de eerste 2 nummers er best wat lange mensen voor ons weggingen. Wij hadden daardoor geweldig zicht op de drummer (Ben Koller, die inviel voor Cody Willis, de vaste drummer van High on Fire), de bassist (Jeff Matz) en de gitarist/vocalist (Matt Pike). Er was gelijk contact met het publiek. Mijn energielevel en focus schoten na een passief en energieloos optreden van de eerste band, ineens steeds meer omhoog.
Energie en plectrums
Na elk nummer ging de energie weer net een beetje omhoog. Niet alleen in het publiek door het enthousiasme, maar ook door de nummers die sneller en energieker werden. Na elk nummer werd je steeds meer in de muziek van High on Fire gezogen. En elk nummer wat was afgerond betekende ook dat Matt Pike zijn plectrum in het publiek gooide.
Naast het geweldige geluid van de instrumenten en vocals zelf, waren deze artiesten échte performers. De bassist, Jeff Matz, stond regelmatig met zijn bas te pronken in de lucht, terwijl hij er zonder zichtbare moeite prachtige tonen creëerde met zijn vingers op de snaren. Uiteindelijk ging de gitarist en vocalist van de band, Matt Pike, daar in mee als er een gitaarsolo was die hij moest spelen of bij een stuk waar zijn vocals niet relevant waren. Samen met Jeff stond dan ook Matt Pike te pronken en te showen met zijn gitaar. Zo stonden zij op een gegeven moment in een lang stuk zonder vocals tegen elkaar te strijden met hun instrumenten. Beide hun instrument in de lucht en beide laadden elkaar steeds meer op met energie.
Ben Koller als invaldrummer
Als drummer is het soms moeilijker om de aandacht van het publiek te krijgen. De drummer staat vaak achterin op het podium en zit, om de drums te spelen. Hoewel je als drummer je hele lichaam gebruikt om geluid te maken, sta je dus automatisch meer in de achtergrond en worden sommige drummers zelfs een beetje weggecijferd van het podium. Maar ik kan je met volle zekerheid zeggen dat Ben Koller daar absoluut geen last van had. Ben is een geweldige drummer die origineel niet vast in High on Fire speelt. Hij viel in voor Coady Willis, omdat Coady andere tour verplichtingen had. Om eerlijk te zijn was Ben juist degene die mijn oog de hele tijd opviel. Deze geweldige drummer heeft een extreem hoog energielevel. Wat je niet kon vermijden was zijn brede glimlach gedurende de hele show. Deze man straalde op het podium en had het overduidelijk naar zijn zin. Door zijn uitstraling en energieke slagen op de drums, kreeg ik automatisch ook een brede lach op mijn gezicht en mijn energielevel en enthousiasme verdubbelden. Dat hij een invaller was, was niet op te merken.
De dynamiek tussen de drie artiesten was alsof zij de muziek wàren in plaats van dat zij de muziek maakten. Zij waren een sterk team en dit gaf een enorm verbonden en liefdevol gevoel. Ik begon zelfs om mij heen te kijken om andere metalfans in het publiek te zien genieten en losgaan. Ik voelde mij volledig één en thuis in de community.
Favoriet
Op het moment dat mijn favoriete nummer van High on Fire werd gespeeld, kon ik mijn enthousiasme niet meer beheersen. Het nummer ‘Freebooter’ is een wat drukker en harder nummer in verhouding met de rest van de muziek die High on Fire maakt. De vocals van Matt zijn in dit nummer wat rauwer en gruwelijker. De drummer en de bassist spelen ook een rol in de rauwheid en gruwelijkheid van het nummer. Het nummer start snel en hard, maar geeft je daarna een korte pauze, waar de muziek wat rustiger is en er geen vocals zijn. Maar al gauw komt er een opbouw naar het powervolle, snelle, rauwe en harde stuk van het nummer. En de absoluut brute gitaarsolo van Matt niet te vergeten.
Om dit live te zien was een geweldig groot cadeau voor mij. Zelfs als dit niet je favoriete nummer van de band is, kun je er niet aan ontkomen dat het één van de meest enthousiaste nummers van de band is, met geweldig samenspel van de artiesten. Ik ben zelf meer van de harde metal, dus dit nummer zat meer in mijn straatje. Het was alsof ik in mijn eigen wereld zat met de muziek. Ik was heerlijk aan het headbangen en mee aan het bewegen op de muziek. Zeker omdat ik van tevoren niet de setlist heb bekeken, was het een enorm positieve verrassing dat ik het nummer dat ik het liefst wilde horen, ook daadwerkelijk live hoorde. Live muziek is zo verschillend van het nummer via je telefoon luisteren.
Al om al heeft High on Fire een geweldige stage presence. Voor de metalheads die niet zo’n fan zijn van de wat oudere metal en liever naar modernere bands gaan met moshpits, is dit misschien helemaal niks. Maar persoonlijk als een metalhead die wel van concerten houdt die lekker compact en kleinschalig zijn met veel energie, was dit een geweldige band om live te zien. Ik zou zelfs nog een keer gaan als ze optreden. Ik kan niet anders dan dit concert 5/5 sterren geven.
High On Fire online
- High On Fire @TivoliVredenburg, Utrecht - 7 september 2026