Apocalyptica, The Raven Age @013, Tilburg

Leestijd: 3 minuten

27 september 1986 was het weer slecht. Niet in Nederland, ook misschien, maar dat terzijde, maar op de weg van Stockholm naar Kopenhagen. Iedereen met een beetje gevoel voor heavy muziek weet waar dit heen gaat. Het busongeluk dat een eind maakte aan Cliff Burton, misschien wel de beste muzikant die ooit in Metallica gespeeld heeft, was afgelopen vrijdag precies achtendertig jaar geleden. Nu was het in Nederland intens slecht, hopend dat het niemand zoiets noodlottigs heeft gebracht als destijds bij Metallica het geval was. Op deze regenachtige dag stond Apocalyptica met een set die Metallica eerde in de 013 Tilburg.

The Raven Age

Het was alleen niet aan Apocalyptica om het bal te openen. Daarvoor had men de Britten van The Raven Age meegenomen. Deze vijf heren lijken favoriet als het gaat om de plaats van support-act. Ooit speelden zij in het voorprogramma van Anthrax, afgelopen jaar onder andere bij Iron Maiden en nu dus bij Apocalyptica. Zou dat alleen maar komen doordat George Harris, ja zoon van, hier de gitarist is?

Er zullen vast tongen zijn die dat beweren, maar het kan ook zomaar zijn dat deze enthousiaste liveband graag als support dient omdat zij de heavy muziek in de breedte voorschotelen. Het vijftal is toegankelijk, weet goede gitaarpartijen op de plank te brengen en bij vlagen durven ze ook uit een meer heavy vaatje te tappen. In 013 leek alsof ze dat laatste wat vaker hadden mogen doen. Anderzijds kon gesteld worden dat hun brede set ook een breed publiek bediende, getuige de vele enthousiastelingen in het publiek.

Apocalyptica

Dat er een breed publiek aanwezig was, was op voorhand bekend. Het gros had wel iets met metal of andere heavy muziek, iets wat zwart toch wel de favoriete kleur der kleding maakte, maar een deel was er ook vanwege de cello. Voor hen die onder een steen leven: Apocalyptica is een groep der cellisten. En ja, zij hebben een voorliefde voor metal.

Afgelopen juni verscheen Apocalyptica Plays Metallica Vol.2 en daarmee greep de Finse band terug naar waar het allemaal mee was gestart. Toen het toen nog kwartet Metallica onder handen nam, bleek er een wereld voor hen open te gaan. Andersom ging er ook een wereld voor de metalhead open, want dit was groots. Inmiddels heeft men dus een nieuwe ode aan Metallica uitgebracht, één waarop enkele leden van die band ook nog een bijdrage leveren.

Setlist vol klassiekers, toch?

Nadat Ennio Morricone’s ‘The Ecstacy Of Gold’ had geklonken, waardoor iedereen die iets met Metallica heeft, wist hoelaat het was, was het aan Apocalyptica. ‘Ride The Lightning’ en ‘Creeping Death’ zette gelijk de toon. De dit jaar veertig jaar geleden uitgekomen klassieker Ride The Lightning was goed vertegenwoordigd in de gehele set, want ook ‘For Whom The Bell Tolls’ en ‘The Call Of Ktulu’ kwamen nog voorbij. Over die laatste verderop meer.

Dat het niet alleen klassiekers waren, bleek uit de keuze van ‘St. Anger’. Het nummer van een van de meest verguisde platen van Metallica kon op veel waardering rekenen, mede ook omdat genoeg aanwezigen de versie die Apocalyptica ervan heeft gemaakt, wel gaaf is. Dat heeft ook alles met hun kunde te maken. Buiten het feit dat het uiterst goede performers zijn, zijn het ook meesters op de cello. Zij weten de scheidslijn tussen metal en klassiek te doen vervagen, waardoor het origineel toch geëerd wordt, maar er tevens net zo goed een eigen draai aan gegeven wordt. Toch waren het voor de rest vooral klassiekers, met waarschijnlijk bij ‘Nothing Else Matters’ kippenvel bij alle aanwezigen in de zaal.

Een ode aan Cliff

Zoals in de inleiding aangehaald was het ook een memorabele dag voor de Metallica-fan. Niet alleen vanwege de sterfdag van Cliff Burton, maar ook omdat Apocalyptica zijn partij heeft mogen gebruiken voor hun verder van het instrumentale ‘The Call Of Ktulu’. De afsluiter van Ride The Lightning werd ook naar de bühne gebracht, groots en meeslepend, maar vooral met Cliff Burton vanaf het doek toekijkend. Hij zal tevreden zijn geweest.

Nadat ‘One’, waarbij de vertellende stem van James Hetfield helaas niet live gebracht kon worden, de set had afgesloten was het eens te meer duidelijk dat Apocalyptica en Metallica voor altijd met elkaar verbonden zijn. Wederom speelde Apocalyptica een show in de 013 om nooit te vergeten.

APOCALYPTICA ONLINE

Website
Facebook
Instagram
X / Twitter
VK