Masacre, Dauthuz @Musicon, Den Haag

Leestijd: 3 minuten

Dinsdagavond 7 juli. Er kwamen mensen in Musicon aan die nog in de veronderstelling waren dat Egypte Argentinië zou hebben verslagen op het WK Voetbal. Ze stond immers met 2-0 voor. Echter, men koos er niet voor niks voor om de deur uit te gaan. Waar de nodige muziekliefhebbers iets verderop in het Zuiderpark neerstreken voor wereldster Alanis Morissette, kwamen een gezellig aantal metalliefhebbers dus naar Musicon. Daar stonden enkele bands van de wereld geboekt, Masacre en Dauthuz. White Room Reviews was erbij.

Dauthuz zet de toon

Het was duidelijk dat Dauthus vanuit de Zaanse regio naar Den Haag was gekomen om Musicon omver te blazen. Vanaf de eerste tellen spatte hun energie er vanaf, waarbij zanger Mike van den Heuvel een belangrijke troef bleek. Samen met gitarist Rodney Semerel is hij nog niet zo lang in deze band. Wie erbij was, zou stellen dat dit een schot in de roos was. Overigens verdienen niet alleen die nieuwkomer de complimenten, want heel Dauthuz stond als een huis. Bassist Tim Roeper liet daarbij blijken dat de snelheden en de melodieuze partijen ook gewoon met de vingers te spelen zijn. Hulde!

Muzikaal pompte Dauthuz de death metal op een veelzijdige manier de zaal in. Daarin was ook een mooi verschil te horen tussen de vroegere jaren en het kersverse werk van de nieuwe release. Dat maakte dan ook dat deze set letterlijk omvloog. Duidelijk was dat Dauthuz, inclusief de invaldrummer, in bloedvorm verkeerde. De toon was daarmee gezet.

Masacre

Voor de duidelijkheid, het betreft hier de Colombiaanse band Masacre. Wie goed heeft opgelet, weet dat ook, want er staat maar één ‘s ‘. De groep draait al vele jaren mee, maar heeft sinds 2014 geen nieuwe langspeler meer uitgebracht. Dat weerhield men niet ervan om hiervoor warm te lopen. De nodige bezoekers, sommigen ook vanwege de Colombiaanse link, waren maar wat blij met hun komst naar Musicon.

Masacre beloonde het enthousiasme vanaf de start van hun show. Onder aanvoering zanger Alex Okendo ging alles en iedereen los. De moshpit werd door man en vrouw geattendeerd, de teksten werden meegebruld en de haren zwiepten. Deze death metal kwam met de energie en het vuur van de thrash, wist soms te flirten met de doom en overtuigde zowel in het Spaans als Engels. Het Zuid-Amerikaanse temperament werd goed naar de muziek vertaald. Okendo liet daarbij meermaals ook het publiek meezingen, wat keer op keer uiterst enthousiast verwelkomd werd.

Toen Masacre klaar was, galmde bij alles en iedereen nog maar één ding na. Dat kon ook niet anders na zo’n heerlijke avond energieke death metal in Musicon. Death metal forever!