Dat Nederland het goed doet op het gebied van de symfonische en female fronted metal, is iets waar soms wel iets minder bescheiden over gedaan mag worden. Er wordt vaak gerept over hoe goed onze dj’s het internationaal doen, maar deze tak van de metal doet het internationaal ook zeer verdienstelijk. Dat werkt natuurlijk ook inspirerend. In dat kader is Pandora’s Key misschien voor velen nog een nieuwe naam, maar daar kan na Yet I Remain zomaar verandering in komen.
Pandora’s Key
Het is niet direct zo dat Pandora’s Key direct als female fronted metal band bestempeld kan worden, want de groep is meer dan dat. Vaak is die term ook wat beperkt, omdat het niet veel zegt over hoe de band klinkt. Feit is wel dat Pandora’s Key, afkomstig uit het immer gezellige Breda, in Vera Velhuizen én Rik van Schaaik twee vocalisten heeft, een vrouwelijke en een mannelijke. Dat zorgt ervoor dat direct het beeld over de female fronted band ook anders is.
Pandora’s Key is al in 2014 tot stand gekomen en zag in 2017 hun eerste EP uitkomen. Daarna zijn er nog de nodige wisselingen geweest. Alleen gitarist Sebastiaan Pongers en bassiste Regine Lotstra zijn nog steeds present in de line-up. Achter de drums is Dimmy Marcelissen nu te vinden. Met zijn verleden in TerraDown en zijn huidige rol in Hallowed Fire brengt hij ook de nodige ervaring met zich mee.
Yet I Remain
In driekwartier schotelt het zestal van Pandora’s Key de luisteraar op Yet I Remain tien tracks voor. Daarvan is ‘Per Ardua’, wat de afsluiter van deze eerste langspeler van deze band is, met net geen zes en een halve minuut de langste. Daarmee is die iets langer dan ‘The Keening’. Opener ‘1779’ is met iets meer dan drie minuten de kortste track van deze release. Toch kan dit nummer als lang bestempeld worden, omdat de intro is. Men moet er dus wel even goed voor gaan zitten, maar als dat doorstaan is, is men ook echt klaar voor ‘De Bockereyder’. In die track, waarin het geheel ergens ook nog aan MaYaN doet denken, blijkt dat er ook een mooie rol voor het Nederlands is weggelegd, naast het Engels.
‘Ariadne’ is een goed voorbeeld van de intensiteit waarmee de sound gespeeld wordt. Dat valt op door de rustige bridge, waar de band zich ook echt even klein durft te maken. Door de flinke gelaagdheid, welke mooi in de mix ligt, komt het bombast van deze metal goed tot haar recht. Datzelfde geldt voor de wisselwerking van de mannelijke en vrouwelijke vocalen en de leads op bijvoorbeeld de gitaar. ‘Kingdom Ire’ laat goed horen dat Pandora’s Key de metal in de breedte als invloed tot zich neemt. Zowel de thrash, heavy als death metal lijken naast de eerder al aangehaalde symfonische kant van de heavy muziek hun sporen na te laten. Dat zorgt voor mooie passages waarbij de metalhead de haren, mits aanwezig, flink kan laten wapperen.
Yet I Remain laat horen dat Pandora’s Key een bewijs heeft dat men over ‘metal’ moet spreken en verder elke andere specifieke eigenlijk achterwege moet laten. Wie hier alles te veel zou willen toesplitsen, zal even zoveel missen. Kortom, deze eerste langspeler van deze Brabanders ademt metal in alle lagen.
Tracklist Yet I Remain
- 1779(Intro)
- De Bockereyder
- Ariadne
- Freedom’s Call
- Falls The Shadow
- The Keening
- Kinding Ire
- The Flying Dutchman
- Icarus
- Per Ardua
Pandora’s Key online
- Zeitwende komt in juni met debuutplaat - 23 april 2026
- Poseydon – Time Is A River And The Waters Are Red - 22 april 2026
- Show Epica in Carré in minuten uitverkocht, tweede show toegevoegd - 22 april 2026