Alkhemia

Leestijd: 2 minuten

Eigenlijk is het al vanaf de eerste kennismaking met Alkhemia, destijds tijdens een door White Room Reviews georganiseerde avond in Musicon, Den Haag, duidelijk voor de ondergetekende dat het niet zomaar een band is. De formatie grijpt vanaf de entree de liefhebber bij de strot, wat ook op de debuutplaat, Abraxas, bleek. Die release krijgt nu via Non Serviam Records een opvolger. Alkhemia is namelijk klaar voor Häxen, hun tweede langspeler.

Het verhaal van Alkhemia begint officieel in 2020. Het duurde wel even voordat de band echt vorm kreeg. Toen in 2024 Abraxas verscheen, had de band live al naam gemaakt. Die plaat liet horen dat James Spar en zijn kompanen niet voor niks vakkundig en geduldig aan deze eerste langspeler hadden gewerkt.

Sinds afgelopen jaar kent Alkhemia in Thomas Fontaine een nieuwe gitarist. Hij vormt nu het gitaarduo met Maxime ‘LePrince’ Beiler, welke ook weer gekend kan worden van En Finir en Paths To Deliverance. Die laatste wordt overigens aangevoerd door A.S.A., die op zijn beurt in Alkhemia weer de baspartijen voor zijn rekening neemt.

Häxen

Twee jaar na Abraxas komt Alkhemia dus met Häxen. Dat nieuwe album telt zeven tracks. Samen zijn die goed voor net geen drie kwartier aan muziek. ‘Prekonition’ is met zeven minuten en twintig secondes de langste track van dit album. Overigens wint die track die titel op vijf seconden van ‘Excressence’.

‘Zeitgeist’ opent de furie van black metal op Häxen. Direct is het duidelijk dat Alkhemia Häxen vol overtuiging op de luisteraar afvuurt. De snerpende gitaren, felle drums en de typerende stem van James Spar maken dat men er gelijk in zit. De manier hoe Alkhemia live als een meeslepend ritueel overkomt, is hier ook van toepassing.

Black en meer

Natuurlijk is het op Häxen de black metal wat leidend is, maar Alkhemia staat voor meer. Het gitaarwerk in ‘Stars And Frozen Faces’ is bijna progressief te noemen. Zou daar de heavy metal ook nog van invloed zijn? Toch blijft het fundament black metal. Tracks als ‘Hissing Ratz’ en ‘Nonsense’ laten dat goed horen, ondanks dat daar ook invloed en sfeer uit verschillende hoeken aanwezig is. Alkhemia houdt er echter het tempo goed in, waardoor dat fundament duidelijk stevig staat.

Twee jaar na de debuutplaat is Alkhemia duidelijk weer een stap verder, want Häxen is een indrukwekkende, meeslepende black metal plaat die van begin tot het eind de luisteraar bij de strot grijpt. Precies, dat is wat Alkhemia keer op keer doet.