Sepultura

Leestijd: 2 minuten

Eigenlijk was het niet gepland en daarom zal de aankondiging voor velen als een verrassing zijn gekomen. Nog net voordat de band er echt mee stopt, komt er toch nog nieuwe muziek uit. Saillant detail is dat het hierdoor het eerste studiowerk met drummer Greyson Nektrutman is. Hij kwam immers pas in 2024 bij de band, vier jaar na Quadra, het meest recente studiowerk. The Cloud Of Unknowing is het resultaat van Sepultura dat lekker in de studio zit. Deze EP verschijnt via Nuclear Blast.

Het begon dus allemaal in 1984. Toen het naderende afscheid werd aangekondigd in 2024, was de band dus veertig jaar in het vak. Toenmalig drummer Eloy Casagrande kreeg een positie in Slipknot aangeboden, waardoor hij de afscheidstournee voor wat het was liet. Hij werd daarom nog vervangen door Greyson Nekrutman, bekend van onder andere Suicidal Tendencies.

Er zijn nog steeds stemmen die zeggen dat Sepultura door Max Cavalera gefront de echte Sepultura is. Maar, kan dat nog zo makkelijk gesteld worden gezien Derrick Green de band al sinds 1997 aanvoert. Daarbij geldt dat Sepultura door de constante evolutie in sound altijd een grote inspirator is geweest voor velen. Eerst met Max Cavalera aan het front, maar met Derrick Green zijn er ook ijzersterke albums weggezet. Geen album is ooit hetzelfde geweest als de voorganger.

The Cloud Of Unknowing EP

De vier nummers zijn voortgekomen uit het feit dat Nekrutman veelvuldig met nieuwe ideeën aankwam, waardoor de band gedurende tournee ook lekker aan het jammen was. Het resultaat betreft vier songs. Daarvan is afsluiter ‘The Place’, welke op een seconde na de zes minuten niet haalt, de langste. Daarin laat Sepultura zich van een donkere, meeslepende en sterk opbouwende kant horen, welke nog enigszins aansluit bij Machine Messiah.

Het opvallende aan de tracks op The Cloud Of Unknowing is dat Sepultura flink varieert zonder de eigen identiteit te verliezen. Opener ‘All Souls Rising’, waarin ook de maatschappelijke betrokkenheid eens te meer duidelijk wordt, hakt er flink in. ‘Beyond The Dream’ lijkt een stevige power ballad met cleane vocalen van Green. ‘Sacred Books’ flirt openlijk met andere genres, waaronder jazz. De rol die daar de piano aanneemt, doet ergens nog denken aan The Dillinger Escape Plan op één van hun latere platen. Ook dat is Sepultura ten voeten uit.

De vier tracks op The Cloud Of Unknowing laten nog eens blijken waarom Sepultura meer dan veertig jaar aan de top heeft gestaan. Zou het kunnen zijn dat deze tracks de leden toch verleiden om hun creativiteit toch nog langer aan Sepultura te verbinden?