Blood Red Shoes

Leestijd: 2 minuten

Samen muziek maken en al decennia voor leven, kan ook eenzaam zijn. Dat klinkt misschien gek, maar muzikanten zullen dat begrijpen. Dat is dan ook de thematiek op de nieuwe release van Blood Red Shoes, Stay Lonely. Die release verschijnt in de diverse uitgaves, waaronder bijzondere vinyls, via V2 Records.

Laura-Mary Carter en Steven Ansell vormen al sinds 2004 Blood Red Shoes. In 2008 volgde de eerste langspeler. Dat was Box Of Secrets. Sindsdien is het duidelijk dat dit duo weet wat rocken is en wat het is om een duo als band te laten klinken. Waarschijnlijk heeft niemand bij de voorgaande zes platen ooit maar ergens iets in de sound gemist.

De verdeling in Blood Red Shoes is qua instrumenten simpel. Laura-Mary Carter is degene die de gitaar speelt en Steven Ansell zorgt voor de drumpartijen. Beide zijn daarbij verantwoordelijk voor de vocalen, waarbij geldt dat ze dan ook beide leadvocalen voor hun rekening nemen. Dat geeft een mooie variatie aan het geheel, zonder dat het ooit maar ergens afbreuk heeft gedaan van hun herkenbaarheid.

Stay Lonely

De nieuwe plaat van Blood Red Shoes telt tien tracks. Vanaf opener ‘Start To End’ is het duidelijk dat het duo de studio in gedoken is om te overtuigen. De betoverende vocalen van Carter maken dat meermaals Stay Lonely de kracht etaleert waarin Blood Red Shoes de luisteraar bedwelmt. Ook de trippy afsluiter ‘Fire On Water’ getuigt daarvan. Soms gaan die vocalen afwisselend samen, andere momenten is Ansell in de lead.

Het is echter niet alleen de inzet van de stem, maar ook hoe de indie rock wordt ingericht. Blood Red Shoes kan vurig rocken, kan flirten met David Bowie en Björk tegelijk, terwijl Garbage ook niet ver weg lijkt. Het mooie van de plaat is, is dat het introspectieve gevoel er als een deken overheen lijkt te hangen, zelfs als de woorden dat niet toelichten. Dat is ook de inzet van de muziek, met soms verrassende herhalende ritmes die langzaam aanzwellen. Als ze dan weg zijn, is het besef daar. Anderzijds kan men ook luchtig rocken, zoals in ‘Get Back Into Myself’, zonder daar de thematiek uit het oog te verliezen.

Blood Red Shoes heeft natuurlijk al lang en breed bewezen dat de leden samen de rock goed weten te bedienen. Stay Lonely laat daarbij horen dat Blood Red Shoes ruim twintig jaar na hun start ook reflectief terug durft te kijken. Als dat zo’n plaat oplevert, zouden niet meer artiesten dat dan moeten doen?