Allt

Leestijd: 2 minuten

Toen de Zweedse band Allt in 2024 met de debuutplaat From The New World kwam, was het duidelijk dat hier iets gebeurde. De progressieve insteek op de metalcore deed hen duidelijk goed. Inmiddels is de band toe aan de opvolger van die goed ontvangen debuutplaat. De tweede langspeler van Allt is genaamd Ataraxia, welke dan weer niks te maken heeft met de Franse band Ataraxie. Ataraxia verschijnt via Century Media.

Opvallend is de bezetting van de band. Hoewel het tegenwoordig wel vaker gebeurt, zeker als men de stemming zwaar zet, kent Allt geen bassist. Daarentegen zijn er wel twee gitaristen te vinden in dit kwartet. Naast die twee gitaristen bestaat Allt dus uit een drummer en een lead zanger.

Ataraxia

Op de tracklist van Ataraxia prijken negen nieuwe songs van Allt. Daarbij valt direct op dat buiten afsluiter ‘Avalon’ geen van de tracks over de grens van de vier minuten gaat. ‘Avalon’ doet dat dus wel, want die track duurt zo’n vier en een halve minuut. Daarin laat Allt horen ook bijna klein en sferisch te werk te kunnen gaan, waarna de band subtiel de registers toch nog even open gooit.

Dat staat in schril contrast met de progressieve metalcore waar deze band voor staat. Veelal zijn het zware, opzwepende riffs, energieke drums en emotionele vocalen die de klok slaan. ‘New Day’ onderstreept dat gelijk. Het hakt, het beukt en kent een genadeloos scherpe combinatie van zwaarte en melodie. Sommige breaks op Ataraxia flirten zelfs met de deathcore, terwijl ingetogen momenten meer bij de toegankelijke kant van de metalcore passen.

Het is modern, het is aanstekelijk en het is strak geproduceerd. Dat is dan ook de reden dat de progressieve metalcore van dit gezelschap aanslaat. Ataraxia onderstreept waarom Allt een band is voor de liefhebber van de vernieuwende insteken op de metalcore.