Body Count

Leestijd: 2 minuten

Al jaren is Body Count een bewijs dat de woede leeft en dat woede heavy muziek voortbrengt. De groep is meer dan een uitlaatklep van Ice-T, die vooral als acteur maar ook als rapper bekend is. Merciless heeft wel langer op zich laten wachten dan menig fan van Body Count gehoopt had, gezien de vooraankondigingen al in 2021 gelanceerd werden. Feit is dat die achtste studioplaat van dit gezelschap nu verschijnt via Century Media.

Het was 1990 toen Body Count werd gevormd en al snel maakte de groep van Ice-T, Ernie C en Sean E Sean naam. Die laatste is wel even uit de band geweest, maar feitelijk heeft hij maar één album gemist, gezien die de laatste drie platen gewoon weer van de partij was. In dat kader geldt ook dat Body Count Merciless presenteert in de line-up die ook van Bloodlust en Carnivore gekend kan worden.

Merciless

Voor wie het nog niet weet, Body Count presenteert hun muziek met de rauwheid van de achtergestelde Amerikaanse buitenwijken waar de Republikeinen noch de Democraten de dienst uit maken. Dat is dan ook precies wat in ‘Do Or Die’ duidelijk naar voren komt. De wapencultuur wordt daar niet opgehemeld, maar wel als noodzakelijk weggezet om dat het daar om leven en laten leven gaat.

Dat is dan ook precies wat ‘Comfortably Numb’ onderstreept. Wat is de positie van sommige bevolkingsgroepen en worden zij wel gehoord? En waarom? Body Count krijgt in deze track, welke inderdaad een herleiding van het almighty ‘Comfortably Numb’ van Pink Floyd is, begeleiding op gitaar van niemand minder dan David Gilmoure himself. Ja, hier is het letterlijk Body Count en Pink Floyd samen. Tussen al het opzwepende geweld van snoeiharde metal is dit een verademing, maar direct ook weer zo’n moment waarop Ice-T en zijn mannen de wereld met de neus op de feiten drukt.

Wat Body Count doet, is confronterend en als Body Count confronterend is, zijn zij op hun best. Gezien vele lyrics recht naar de kern gaan, zelfs tot aan geopolitieke kwesties aan toe, kan gesteld worden dat Body Count op Merciless met speels gemak laat horen dat hun woede nog altijd een perfecte voedingsbodem is voor opzwepende metal.