Les Chants De Nihil

Leestijd: 3 minuten

In vijf jaar kan veel gebeuren. Vijf jaar duurde het wachten op een opvolger van het in 2021 verschenen Le Tyran Et L’Esthète. Waarschijnlijk hadden de leden even focus op andere zaken, of een van hun andere bands. Feit is dat Graines die langverwachte nieuwe langspeler van Les Chants De Nihil is. Die plaat komt, net als de voorganger, uit via Les Acteurs De L’Ombre Productions.

Het kwartet van Les Chants De Nihilis in de huidige bezetting samen sinds 2019. Bassist ÖberKommander kwam toen bij deze in 2007 opgerichte band. Dat betekent dus dat Les Chants De Nihil Graines in dezelfde bezetting heeft opgenomen als voorganger Le Tyran Et L’Esthète.

Dat album was destijds de vierde langspeler van deze uit Bretagne afkomstige band. Dat Les Chants De Nihil de liefhebber wel vaker langer liet wachten op een nieuwe studioplaat, bleek toen ook. Dat album volgde toen namelijk zes jaar na Armor. In dat kader heeft men de nieuwe plaat dus sneller klaar.

Graines

De nieuwe langspeler verschijnt in een mooie digipack. Aan de artwork is duidelijk aandacht besteed. De donkere thematiek komt samen met getekende erotiek en natuur. Alles wijst erop dat dit geen plaat wordt voor de tere zieltjes. Les Chants De Nihil heeft op Graines een vijftal nieuwe nummers, waarvan de laatste eigenlijk onderverdeeld is in vier stukken, welke als losse tracks gepresenteerd worden. Dat maakt dat de release feitelijk acht tracks telt. Samen zijn die goed voor een kleine vijftig minuten aan muziek.

‘Ignares’ trapt af met een ferm portie black metal. De snelheid zit er goed in, evenals de leidende krijs. ‘Saigner’ onderstreept dat die krijs ook afgewisseld kan worden met cleane vocalen, zodat in te boeten op de snerpende sferen van de black metal. Daarvoor speelt de band ook te overtuigend.

Het vierluik

De laatste vier tracks van Graines vormen het magnum opus van Les Chants De Nihil van dit album. ‘Graines’ is dus onderverdeeld in vier delen: ‘L ‘imprégnation’, ‘Le Temps Suspendu’, ‘L’étincelle Primale’ en ‘Pour un Ailleurs’. Samen duren die tracks meer dan vijfentwintig minuten. De daadkrachtige en meeslepende opening gaat al de acht minuten over, terwijl het derde deel zelfs richting de tien minuten gaat. Daar tegenover staat dat ‘Les Temps Suspendu’ de twee minuten niet haalt, wat dan ook eigenlijk een soort interlude in dit geheel is.

Les Chants De Nihil laat in het vierluik van ‘Graines’ meermaals horen de sfeer ook goed te kunnen bewaken. Een deel van het derde deel lijkt ook op een buitenaardse trip, waarin langzaam alles terugkomt. Op die manier blijft er tot het eind van deze plaat genoeg gebeuren. Dat maakt dit stuk echt groots.

Graines laat horen dat Les Chants De Nihil opnieuw duidelijk werk van de release heeft gemaakt. De black metal fanaat zal deze plaat met veel plezier tot zich laten komen. Dat is iets dat zeker is.