NoFX

Leestijd: 2 minuten

NoFX. Jarenlang was het een begrip in de punkrock. Toch was het afgelopen jaar toch gedaan met de band. Na vier decennia de wereld verblijd te hebben met hun vrolijke, kritische noot hielden ze het voor gezien. Toch is er een nieuwe plaat. NoFX brengt namelijk A To H als onderdeel van de trilogie A To Z uit. Die release verschijnt via Fat Wreck Chords/Hopeless Records.

Het was 1983 toen Fat Mike, Melvin en Smelly NoFX in het leven riepen. Sinds begin jaren ’90 was ook El Hefe van de partij en sindsdien is de line-up niet meer gewijzigd. De punkrock werd geroemd door de invloeden van de punk, ska en andere aangrenzende genres. Dat maakte NoFX iconisch en tot een voorbeeld voor velen.

A To H

Nu is er dus A To H welke dus de eerste van een drieluik van NoFX is. Dat er op A To H acht tracks staan, mag voor de oplettende lezer geen verrassing zijn. Het zullen voor sommige fans nog nieuwe tracks zijn, maar dat zal niet altijd gelden. Deze drie compilaties gaan namelijk het licht schijnen op zeldzame tracks, demo’s en dat soort zaken.

Daardoor geldt A To H ook direct als een leuke verzameling voor NoFX in de breedte. De humor is onmiskenbaar en de breedte qua invloeden ook. Soms is het laidback punkrock, terwijl afsluiter ‘Hardcore 84’ zelfs bij de liefhebber van de hardcore punk goed zal vallen. ‘The Audition’ start nog bijna melancholisch, terwijl ‘Generation Z (demo)’ nog een geniale kritische noot is naar die generatie. Dat is even aanstekelijk als vernuftig gedaan, NoFX ten voeten uit.

Punkrock zal zonder NoFX minder glansrijk zijn en A To H laat exact horen waarom. Deze acht tracks zijn misschien wat weinig, omdat het kort is, maar ook dat past dan weer helemaal in het genre. En eerlijk is eerlijk, Gen-Z kan toch ook geen langere spanningsboog aan?