White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Oranssi Pazuzu – Mestarin Kynsi

Het komt uit Finland, het lijkt de weg kwijt al voordat deze überhaupt op pad is gegaan en heeft een enorme cultstatus? Juist, Oranssi Pazuzu. Wie deze band niet kent, geen schande. Het zijn de insiders van festivals als Roadburn die graag warm lopen voor deze band. Onlangs verscheen via Nuclear Blast Mestarin Kynsi.

Mestarin Kynsi is de vijfde langspeler van dit gezelschap. De release telt zes nummers, maar doordat die stuk voor stuk lang van aard zijn, duurt de plaat toch zo’n vijftig minuten. De langste track is ‘Uusi Teknokratia’, welke meer dan tien minuten duurt. ‘Kuulen Ääniä Maan Alta’ is met iets meer dan zeven minuten de kortste van Mestarin Kynsi. Dat is tekenend voor de speelduur van nummers bij deze Finnen.

Er zijn momenten waarop de neiging om na tien secondes al op stop te drukken groot zijn. Dat moment is waarschijnlijk voor veel mensen herkenbaar als ‘Ilmestys’ ingezet wordt. Dat moment komt na twintig secondes nogmaals om na dertig secondes toch nog enige hoop te vinden dat het ergens nog iets beter wordt. Ruim zeven minuten is dan een lange zit. Slechts enkele malen zet de muziek van Oranssi Pazuzu aan om iets indrukwekkends te gaan doen. Het blijft dan bij aanzetten. Het is alsof Gargamel hallucinerend met een zingende zaag in zijn handen het intergalactische stelsel betreedt in een zoektocht naar banden met black metal.

‘Tyhjyyden Sakramentti’ is de tweede track. Na een lange zweverige passage komt er een gitaar bij die doet denken aan de Britpop, om kort daarna ineens van allerlei geluiden te verwelkomen. De vraag is of die ook gewenst waren. Daarbij komt dat de krijs echt afgrijselijk is. En ja, black metal is het genre waar de krijs afgrijselijk moet zijn, maar hier is deze echt afgrijselijk. Het gebeurt niet vaak, maar hier is geen doorkomen aan. Stop.

Er zijn platen die de mensheid verblijden, die hen verrijken en die de mensheid trots maakt dat zijn soort dit heeft geproduceerd. Er zijn ook platen die daar het tegenovergestelde van zijn. Gelukkig zijn er ook voor die platen nog wat zieltjes op deze wereld te winnen. Daar mag Mestarin Kynsi dan snel heen, want deze nieuwe schijf van Oranssi Pazuzu is aan de ondergetekende echt niet besteed. En dat is een understatement.

Volg!
Laatste berichten van Ralf W. (alles zien)
0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén