White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Sorcerer – Lamenting Of The Innocent

Het verhaal van de Zweedse band Sorcerer is niet het standaard verhaal van een band. De groep is eind jaren ’80 van de vorige eeuw opgericht en ging in 1992 uit elkaar zonder dat er een serieuze plaat op de planken was gekomen. Johnny Hagel kreeg door zijn toetreding tot Tiamat andere prioriteiten. Slechts twee demo’s prijkten er bij hun releases, welke later nog opnieuw zijn uitgebracht. De groep vond zijn wedergeboorte in 2010.

Sorcerer mag dan wel grotendeels een nieuwe line-up bezitten, de band is wel actiever dan voorheen. Inmiddels is de Zweedse band alweer toe aan haar derde langspeler. Lamenting Of The Innocent is de opvolger van het in 2017 uitgekomen The Crowning Of The Fire King en komt eveneens uit via Metal Blade Records.

Waar meestal de titeltrack van de plaat een van de meest aansprekende nummers van de release is, geldt dat bij Sorcerer het omgekeerde het geval is. Het langzame ‘Lamenting Of The Innocent’ is met bijna negen minuten de langste track van de schijf, maar tevens ook het meest langdradige. Sorcerer is een band die, mede gevoed door de hoek van de epic doom metal waar deze band zich in bevindt, veel tracks een lange speelduur meegeeft en dat normaal ook goed weet te verpakken. ‘Age Of The Damned’, ‘Condemned’ en ‘Dance With The Devil’ laten dat horen.

Zoals aangehaald is, is Sorcerer een band die klinkt alsof Blind Guardian op het tempo van de meer trage nummers van Black Sabbath worden gespeeld. Daarom is ‘The Hammer Of The Witches’ ook een opvallende track. Dit nummer, welke na intro ‘Persecution’ het eerste echte nummer is, laat horen dat ook de heavy metal van invloed is op Sorcerer.

Als de epic doom hoog in het vaandel gedragen moet worden, laat Sorcerer horen met Lamenting Of The Innocent dat zij die vaandel best hoog willen houden. Buiten de titeltrack is het een mooie release geworden.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén